Chapter Title : ചേച്ചിയമ്മ ഇൻ വാട്ടർ തീം പാർക്ക് 001 [ഡോ.കിരാതൻ]

കുസൃതി കാട്ടി. മെറീനയുടെ പക്വതയില്ലാത്ത കളിയാക്കലുകൾ അന്നാമ്മയുടെ മനസ്സിനെ മുറിപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടെന്ന് ജോജിക്ക് മനസ്സിലായി. അവൻ അന്നാമ്മ കാണാതെ മെറീനയെ നോക്കി 'മതി' എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

അന്നാമ്മ തന്റെ തടിച്ച കൈ ജോജിയുടെ കൈത്തണ്ടയിലൂടെ കോർത്ത് അവനെ തന്നോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. "വാടാ ജോജി, നമുക്ക് പോകാം. അവൾ അവിടെ നിൽക്കട്ടെ," അന്നാമ്മ ഒരു വാശിയോടെ അവനെയും കൊണ്ട് മുന്നിലേക്ക് നടന്നു. "അമ്മച്ചീ... അപ്പോൾ ഞാൻ എന്തുചെയ്യും?"

പിന്നിൽ നിന്നും മെറീനയുടെ വിളി വന്നു. "നീ നിന്റെ സ്വന്തം അമ്മച്ചിയെ അമ്മച്ചി എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി!" അന്നാമ്മ കൂസലില്ലാതെ പറഞ്ഞു. "സോറി അമ്മച്ചീ..." മെറീന ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മാപ്പുപറഞ്ഞു.

"നീ വല്ല ആണൊരുത്തനെയും സംഘടിപ്പിച്ചു ഇങ്ങോട്ട് വാടി," ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അന്നാമ്മ അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞു. "ശരി, ഞാൻ നോക്കട്ടെ!"

മെറീന കൈവീശി കാണിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെനിന്ന് മാറി. റൈഡിലേക്കുള്ള വരിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അന്നാമ്മ ജോജിയുടെ കൈവിട്ടിരുന്നില്ല. നനഞ്ഞൊട്ടിയ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിലുരസുമ്പോൾ വല്ലാത്ത സുഖം ഇരുവരിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ വരിയിൽ നിൽക്കുന്ന പലരും കപ്പിൾസ് അല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവിടെ എഴുതിയത് വായിച്ചിട്ട് പലരും അവിടെ നിന്ന് തിരിഞ്ഞു പോയി.

ജോജിയും, അന്നാമ്മയും ആ റൈഡിന്റെ സ്റ്റാഫിന്റെ മുന്നിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. . ആ സ്റ്റാഫ് ഇരുവരെയും വെൽക്കം ചെയ്തുകൊണ്ട് സ്ലീപ്പിങ്ങ് പോഡ് പോലെ ഒരു ക്യൂബിക്കളിൽ രണ്ടുപേരോടും കിടക്കുവാൻ പറഞ്ഞു. ആ ഇടുങ്ങിയ സ്ലീപ്പിംഗ് പോഡിനുള്ളിൽ എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ നേർത്ത തണുപ്പ് പടർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. പുറത്തെ ബഹളങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞുമാറി, ആ ചെറിയ ക്യൂബിക്കിളിനുള്ളിൽ അവർ രണ്ടുപേർ മാത്രമായി.

നനഞ്ഞൊട്ടിയ വസ്ത്രങ്ങളിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ട ഒരു തരം ഗന്ധവും എസിയുടെ കുളിരും ആ അന്തരീക്ഷത്തിന് ഒരു വല്ലാത്ത ലഹരി നൽകി. അന്നാമ്മ ജോജിയുടെ തൊട്ടടുത്ത് ചേർന്നു കിടന്നു. ആ ചെറിയ സ്ഥലത്ത് അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിലുരസുന്നത് ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു. ജോജിയുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം തന്റെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ തട്ടുന്നത് അന്നാമ്മ അറിഞ്ഞു.

"ഇതെന്താ ഇത്ര ചെറിയ സ്ഥലം..."

അന്നാമ്മ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു. അവളുടെ സ്വരത്തിൽ ഒരു പരിഭ്രമവും അതേസമയം ഒരുതരം സുഖവും കലർന്നിരുന്നു. "ഇതിനെയാ