Chapter Title : ചേച്ചിയമ്മ ഇൻ വാട്ടർ തീം പാർക്ക് 001 [ഡോ.കിരാതൻ]

തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു. ടിക്കറ്റ് എല്ലാം എടുത്ത് ജോജി തിരക്കിന്റെ ഇടയിലൂടെ അവരെ തിരഞ്ഞു. ടിക്കറ്റുകൾ കയ്യിലൊതുക്കി അവൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ, മഞ്ഞ ടീഷർട്ടും നീല ജീൻസും ധരിച്ച മെറീനയെ ദൂരെ നിന്നുതന്നെ തിരിച്ചറിയാമായിരുന്നു. ഏത് ആൾക്കൂട്ടത്തിലും പെട്ടെന്ന് കണ്ണിലുടക്കുന്ന വശ്യമായ സൗന്ദര്യമായിരുന്നു അവളുടേത്.

അവൾക്കരികിലെത്തിയ ജോജി ഒരു നിമിഷം നിന്നുപോയി. അത് അവൻ്റെ ചേച്ചിയമ്മയുടെ പ്രകടമായ മാറ്റമായിരുന്നു. അന്നാമ്മ അവിടെയുള്ള ഒരു കടയിൽ നിന്ന് വട്ടത്തിലുള്ള വലിയൊരു തൊപ്പി വാങ്ങി ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ വെള്ള ചുരിദാറിനൊപ്പം ആ തൊപ്പി കൂടി വന്നപ്പോൾ അന്നാമ്മയെ കണ്ടാൽ ഉത്തരേന്ത്യയിൽ നിന്നുള്ള ഏതോ സമ്പന്ന കുടുംബത്തിലെ യുവതിയെപ്പോലെയുണ്ട്.

ജോജി പതുക്കെ അടുത്ത് ചെന്ന് തന്റെ കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് എടുത്ത് അന്നാമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ വെച്ചുകൊടുത്തു. "ഇപ്പോൾ സംശയമില്ല, ചേച്ചിയമ്മയെ കണ്ടാൽ ഒരു അസ്സൽ നോർത്ത് ഇന്ത്യൻ പെണ്ണാണെന്നേ പറയൂ..." ജോജി അവരെ നോക്കി പുകഴ്ത്തി. അന്നാമ്മ ഇത്തവണ അവനെ ഒന്ന് പാളി നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ചെറിയൊരു കൗശലമുണ്ടായിരുന്നു.

ജോജിയുടെ വാക്കുകൾ അവർ ഉള്ളുതുറന്ന് ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ആ മുഖത്തെ തെളിച്ചം വിളിച്ചോതുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "... ശരിയാ അങ്കിളേ, എനിക്കും തോന്നി....". മെറീന ശരി വച്ചു. മൂവരും ചേർന്ന് പാർക്കിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ആവേശത്തോടെ ഓടിനടന്ന മെറീന ഓരോ റൈഡുകളിലും കയറാൻ അവരെ നിർബന്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ അന്നാമ്മ അതിനൊന്നും തയ്യാറല്ലെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ ജോജി അവർക്കൊപ്പം താഴെ തന്നെ നിന്നു.

വലിയ യന്ത്ര ഊഞ്ഞാലിൽ ഇരുന്ന് ആകാശത്തോളം ഉയരത്തിൽ കറങ്ങുന്ന മെറീന താഴെ നിൽക്കുന്ന അന്നാമ്മയെ നോക്കി ആവേശത്തോടെ കൈവീശി. അന്നാമ്മയും വല്ലാത്തൊരു ഉത്സാഹത്തോടെ അവൾക്ക് തിരികെ കൈവീശിക്കൊണ്ടിരുന്നു. "നമ്മൾ ഇവിടെ വന്നത് ഇങ്ങനെ താഴെ നിന്ന് കൈവീശി കാണിക്കാൻ മാത്രമല്ലല്ലോ ചേച്ചിയമ്മേ..." ജോജി പതിയെ ചോദിച്ചു.

അന്നാമ്മ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു. "ചേച്ചിയമ്മയ്ക്ക് പേടിയുള്ളത് കൊണ്ടാണോ വരാത്തത്?" ജോജി ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ കളിയാക്കി. "പേടിയോ? ഹൈറേഞ്ചിൽ ജനിച്ചു വളർന്ന എനിക്ക് ഇതൊക്കെ നിസ്സാരമാണ് മോനേ..." അന്നാമ്മ തോറ്റുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറല്ലാതെ പറഞ്ഞു.

"എങ്കിൽ വാ, അടുത്ത റൈഡിൽ എന്റെ ഒപ്പം വരണം," ജോജി വെല്ലുവിളിച്ചു. "എടാ... നാട്ടിലുള്ള ആരെങ്കിലും