Chapter Title : ചെകുത്താൻ ലോഡ്ജ്‌ [Anu]

കാലമായിട്ടും കേൾക്കാത്ത തന്റെ ശരീരത്തെ കുറിച്ചുള്ള വർണനകൾ അയാളുടെ വായിൽ നിന്നും കേട്ടപ്പോൾ മീരയുടെ ഉടലൊന്നു വിറച്ചു...

"ഒന്ന് പോ മാഷേ അത്രയൊന്നുമില്ല ചുമ്മാ കളിയാക്കാതെ എന്നെ"

മീര നാണത്താൽ ഒന്ന് കുണുങ്ങി കൊണ്ട് തല തായ്‌തി...

കൊതിയോടെ മീരയുടെ ഉടലിനെ ഒരു നാഗത്തെ പോലെ പിണഞ്ഞു ചുറ്റി കൊണ്ടയാൾ അവളുടെ കഴുത്തിലേക്കു മുഖം പുയ്തി...

"ആഹ്ഹ് മ്മ്മ് മാഷേ അഹ്"

ആ പരമാനന്ദസുഖത്തിൽ മീരയുടെ കണ്ണുകൾ താനെ അടഞ്ഞു....

ഇ സമയം അങ്ങ് ലോഡ്ജ് മുറിയിൽ കുളിച്ചു ഫ്രഷ് ആയി ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്ന നന്ദൻ നോക്കുമ്പോൾ നവ്യ എന്തോ സങ്കടത്തിൽ എന്ന പോലെ ബെഡിൽ ഇരിക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്...

"എന്താ മാളു ഒരു ശബ്‌ദം കേട്ടെ ആരാ ഇവിടെ വന്നേ"

തല തോർത്തി കൊണ്ടവൻ ചോദിച്ചു..

"അതു അയാള് വന്നതാ ഏട്ടാ ആ താഴെ കണ്ടില്ലേ ഏട്ടന് അറിയാന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ ആ തടിച്ചു കറുത്ത അയാള"

അതു പറയുമ്പോയും അവളു നന്നായി പേടിച്ചു വിറച്ചു ഇരിക്കുവാണെന്നു അവനു തോന്നി...

"എന്തു പറ്റി മാളു മുഖം എന്താ വല്ലാതെ അയാള് എന്താ പറഞ്ഞെ നിന്നോട് എന്തേലും മോശമായിട്ട് പറഞ്ഞോ എന്തു പറ്റി നിനക്ക്"

തല തോർത്തി കൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്തായി അവൻ വന്നിരുന്നു...

"ഏയ്യ് ഒന്നുമില്ല ഏട്ടാ അയാള് എന്തോ പോലെ സംസാരമൊക്കെ എനിക്ക് എന്തോ പേടി ആവുന്നു ഏട്ടന് അറിയുന്ന ആളാണെന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട ഞാനിവിടെ നിൽക്കാന്ന് തന്നെ സമ്മതിച്ചേ പക്ഷെ ഇപ്പൊ ശരിക്കും പേടി തോന്നുവാ വേണ്ടായിരുന്നു ഇതൊന്നും"

അവളുടെ ആശങ്ക അവനോടവൾ തുറന്നു പറഞ്ഞു...

"അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല മാളു അയാള് നല്ലവന എനിക്ക് അറിയാവുന്നതല്ലേ നീ പേടിക്കാതെ ഇരിക്ക് ദേ ഇന്നത്തെ ഇ രാത്രി ഇങ്ങനെ പേടിച്ചു ഇരിക്കാൻ ഉള്ളതല്ലാട്ടോ അതിനല്ല നമ്മള് ഇവിടെ വന്നേ"

ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ കൈയിൽ ചേർത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു...

"അയ്യടാ അതൊന്നും വേണ്ടാട്ടോ എനിക്ക് പേടിയാ അങ്ങനെയൊക്കെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു മതി അതൊക്കെ എനിക്ക് അതൊന്നും അറിയില്ല ഏട്ടാ കൂട്ടുകാരൊക്കെ അങ്ങനെയൊക്കെ പറയുമ്പോ തന്നെ പേടിയാ