Chapter Title : ചെകുത്താൻ ലോഡ്ജ്‌ [Anu]

കൊണ്ടു വന്നത് അതു എനിക്ക് നന്നായിട്ടറിയാം പൊന്നു മോനെ നിന്റെ ആവിശ്യം കഴിഞ്ഞു നിന്റെ എച്ചില് തിന്നാൻ ആണോടാ ഞങ്ങള് ഇവിടെ നിൽക്കണതു അതിനാണോ നിനക്ക് ഇ കാശൊക്കെ എറിഞ്ഞു തന്നത് ആണോന്നു"

നവ്യയ്ക്കു കേൾക്കാൻ പറ്റുന്ന ദൂരത്തിൽ അല്ലാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അവർ പറയുന്നത് ഒന്നും തന്നെ അവൾക്കു പിടികിട്ടിയില്ല തന്റെ നന്ദു എന്തുവന്നാലും തന്നെ കൈ വിടില്ലെന്ന വിശ്വാസം അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു....

"എന്റെ ഇക്ക ഞാൻ പറയണത് സത്യമാ ഇക്കയോട് നുണ പറഞ്ഞിട്ട് എന്തു കിട്ടാനാ എനിക്ക് ഇപ്പോ ഞാൻ വേറെ ഒരാളെ സെറ്റ് ആക്കിയിട്ടുണ്ട് ഇക്ക ഉടനെ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് എത്തിച്ച പോരെ എന്നെ ഒന്ന് വിശ്വസിക്ക് ഇക്ക പ്ലീസ് ഇവളെ വിട്ടേക്ക്"

അവൻ തന്റെ അടവുകൾ ഓരോന്നായി പുറത്തെടുത്തു...

"ശരി നീ പറഞ്ഞത് ഞാൻ വിശ്വസികാം പക്ഷെ ഇ പുവൻപഴം പോലുള്ള പെണ്ണിനെ ഇങ്ങനെ കണ്ടോണ്ട് നിൽക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് പറ്റണില്ല മോനെ നിനക്ക് വേണേൽ ഞാൻ കുറച്ചൂടെ പൈസ കൂട്ടി തരാം കുറച്ചു നേരം നീയൊന്നു കണ്ണടച്ചേക്ക് മോനെ ആരും ഒന്നും അറിയാൻ പോകുന്നില്ല എന്താ സമ്മതം അല്ലെ നിനക്ക്"

പേടിയോടെ എന്താ നടക്കുന്നതെന്നു അറിയാതെ നന്ദുവിനെ നോക്കി കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന നവ്യയെ കൊതിയോടെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഫൈസൽ അവനോടു ചോദിച്ചു....

"എന്റെ ഇക്ക അവളു എന്റെ പെങ്ങള അവളെ എങ്ങനെയ ഞാൻ അതിനു വിട്ടു തരുന്നെ മറ്റുള്ള പെൺപിള്ളേരെ പോലെ അല്ലല്ലോ ഇതു അവളുടെ അമ്മ എന്നെ വിശ്വസിച്ചല്ലെ എന്റെ കൂടെ പറഞ്ഞയച്ചത്"

ഫൈസലിന്റെ മുന്നിൽ നന്ദു നന്നായി അഭിനയിച്ചു ...

"പിന്നെ കാശ് കിട്ടിയ സ്വന്തം അമ്മയെ വരെ കൂട്ടി കൊടുക്കുന്ന നീ തന്നെ ഇതു പറയണം നന്ദ ഇതു ആരും അറിയാൻ പോകുന്നില്ല എനിക്ക് മാത്രം അല്ലടാ ദേ ഇവർക്കും അവളെ കണ്ടപ്പോ തൊട്ടു ആകെ മൂത്തിരിക്കുവാ എന്തു രസമാട അവളെ കാണാൻ നീ ഒന്ന് കണ്ണടച്ചേക്കു പെണ്ണിനെ നമ്മള് ശരിയാക്കിക്കോളാം പിന്നെ നിനക്കും തരാം നീയും തിന്നോടാ പെങ്ങൾ ആണെന്നൊന്നും ചിന്തിക്കേണ്ട ഇതു പോലെ ഒന്നിനെ