Chapter Title : ചേലാമലയുടെ താഴ്വരയിൽ

ഇരുണ്ട നിറം, ഈ അറുപത്തഞ്ചിലും നല്ല ആരോഗ്യമുള്ള ഉരുക്കു പോലുള്ള ശരീരം, കഷണ്ടികയറിയ മിനുസമായ തല, ദേഹത്ത് നിറയെ കരടിയുടെ പോലുള്ള രോമം, ഒരു പല്ലുപോലും ഇപ്പോഴും പോയിട്ടില്ല, നിത്യവും ഉള്ള അദ്വാനം കൊണ്ടാകും ഇപ്പോഴും ഈ പ്രായത്തിലും അച്ചാച്ചന്റെ ആരോഗ്യം ഇങ്ങനെ നിലനിൽക്കുന്നു. .

ഞങ്ങളുടെ സംസാരം തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. .

അതിനിടയിൽ പടികൾ കയറി ഒരാൾ വീട്ടിലേക്കു വരുന്നു ഒരു കയ്യിൽ കമുകിൻ പാളയിൽ എന്തോ ഒരു പൊതി മറു കയ്യിൽ ഒരു കുപ്പി. . കുപ്പിയുടെ കഴുത്തിൽ വാഴ കയറും കൊണ്ടു ഒരു കെട്ടു .. തലയിലെ തോർത്ത്‌ മുണ്ട് അഴിച്ചു അയാൾ അരയിൽ കെട്ടി പൊതിയും കുപ്പിയും ഉമ്മറത്തു തിണ്ടിന്മേൽ വച്ചു

കണ്ണൻ ചേപ്പാ ഇത് അടിയൻ ആണ് താമി ഭവ്യതയോടെ മുറ്റത്തെ ഒരു ഒരത്തിൽ നിന്നും അയാൾ അച്ചാച്ചനോട് പറഞ്ഞു കാവും പോയിലെ കുളം തേവി അപ്പോൾ കുറച്ചു മീൻ കിട്ടി അതിവിടെ തരാൻ വന്നതാണേ. .. ഇവിടത്തെ ചെറിയ തമ്പ്രാൻ വന്നുവെന്നു പറയുന്നു കേട്ടു. .ഒന്ന് കണ്ടിട്ട് പോകാനും കൂടിയാണ്. ..പിന്നെ പറങ്കി മാങ്ങാ ഇട്ടു നീറ്റിയ ലേശം റാകും ഉണ്ടേ ( ചാരായതിനു പഴയ ആളുകൾ റാക് എന്നാണ് പറന്നിരുന്നു )

നന്നായി നന്നായി താമി ഇതാ ഈ ഇരിക്കുണൂ എന്റെ പേരക്കുട്ടി അച്ചാച്ചൻ എന്നെ അയാൾക്കു കാണിച്ചു കൊടുത്തു ... ..

അമ്മമ്മ കോഴികളെ ആടുകളേം എല്ലാം കൂട്ടിലാക്കി ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു തിണ്ണയിൽ ഇരിക്കുന്ന മീൻ പൊതി നോക്കി അച്ചാച്ചൻ അമ്മമ്മയോട്

അത് താമി കൊണ്ടുവന്നതാ കുറച്ചു