Chapter Title : ചേലാമലയുടെ താഴ്വരയിൽ

. കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. . ഞാൻ ഈ പച്ചപ്പും, പടവും, പുഴകളും,,, നിഷ്കളങ്കയായ ചിരിക്കുന്ന മനുഷ്യരെയെലാം കണ്ടിട്ടു.. അമ്മ പറഞ്ഞു കേട്ട ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഈ ഗ്രാമത്തെ പറ്റി മനസ്സിൽ ഉള്ളത്.

പക്ഷേ അമ്മ പറഞ്ഞതിനേക്കാൾ എത്രയോ സുന്ദരം ആണ്.... .. ഈ ഗ്രാമം..... കോൺക്രീറ്റ് കെട്ടിടങ്ങളും, വാഹനങ്ങളുടെ തിരക്കും, മലിനമായ അന്തരീക്ഷവും... മാത്രം കണ്ടു വളർന്ന എനിക്ക് ഇതെല്ലാം വല്ലാത്ത ഒരു അനുഭൂതി തന്നു.... അല്ലെങ്കിലും ബോംബെ പോലുള്ള ഒരു മെട്രോ സിറ്റിയിൽ വളർന്ന എനിക്ക് ഇതിനേക്കാൾ വലിയ ഒരു സ്വർഗം സ്വപ്നങ്ങളിൽ പോലും കാണാൻ പറ്റില്ല..... . ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു... പുറത്തെ കാഴ്ചകളിൽ ലയിച്ചിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ വീണ്ടും ആ ചെറുപ്പക്കാർ വന്നു വിളിച്ചു... സാർ സാറിനെ ഇറങ്ങേണ്ട സ്റ്റേഷൻ ആയി... ഞാൻ എന്റെ ബാഗും സദാനങ്ങളും എടുത്തു . ട്രെയിൻ മെല്ലെ.... സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും.. സൂചി കുത്താൻ ഇടമില്ലാത്ത വീട്ടി സ്റ്റേഷനും,, മെട്രോ സ്റ്റേഷനും മാത്രം കണ്ടിട്ടുള്ള ഞാൻ... ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെട്ടു..... വളരെ ശാന്തമായ.... ഒട്ടും തിരക്കില്ലാത്ത.. സ്റ്റേഷൻ. പുറത്തിറങ്ങി അടുത്ത ഒരു കടയിൽ നിന്നും ഒരു പാക് വിൽസ് വാങ്ങി അതിൽ നിന്നും ഒന്നെടുത്തു വലിച്ചു..... അമ്മ പറഞ്ഞ സ്ഥലങ്ങളും പോകേണ്ട രീതിയും എല്ലാം ഒന്നോർമിച്ചു.... ബാഗും തോളിൽ തൂകി ബസ്സ്റ്റാൻഡ് ലക്ഷ്യം വച്ചു.. നടന്നു ... ഏകദേശം 8:00 മണി ആകുന്നു സ്കൂൾ കുട്ടികൾ, കോളജ് കുട്ടികൾ.. ... ജോലിക്കു പോകുന്നവർ എല്ലാം കൂടി ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ സാമാന്യ തിരക്കുണ്ട്... കിഴൂർ വാരത്തേക്കു പോകുന്നകമ്പികുട്ടന്‍.നെറ്റ് ബസ് എവിടെ ആ.. ബസും ചാരി സുന്ദരികളായ കോളജ്