Chapter Title : ചെല്ലമ്മ

പോന്നാല്‍ മതിയെന്ന്. പിന്നെ, കുറെ പച്ചക്കറിയും ഒന്നു രണ്ടു വാഴക്കുലയും ചക്കയും പുളിമാങ്ങയുമൊക്കെ ചുമന്ന് ഞാന്‍ നാട്ടുവഴിയിലെത്തി അമ്മയെ ഓട്ടോയില്‍ കേറ്റി വിട്ടു. തിരിച്ചു അപ്പച്ചിയുടെ അടുത്ത് തിരിച്ചെത്തി. പശുക്കളെ അഴിച്ചു കൂട്ടില്‍ കെട്ടാനും മറ്റും ഞാനും സഹായിച്ചു. ഇടയ്ക്കു അപ്പച്ചി പറഞ്ഞു.
‘ ആ മുത്തുവിനേ ഇന്ന് കണ്ടില്ല. അവനാരുന്നു പശുക്കളേ അഴിച്ചു കെട്ടിയിരുന്നത്…’
അന്നു രാത്രി, അപ്പച്ചിയുടെ കുറെ കഥകളും കേട്ടു. ഏതായാലും പണ്ടത്തേപ്പൊലെ അത്ര ബോറായി തോന്നിയില്ല. കാരണം ഞാന്‍ മാനസികമായും ശാരീരികമായും വളര്‍ന്നിരുന്നു.
രാത്രി ഊണു കഴിച്ചു നേരത്തേ തന്നെ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു. സാധാരണ ചെയ്യുന്ന പോലെ ഒന്നു വാണമടിക്കാനുള്ള വിഷയമോ, മൂഡോ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. പാടത്തു നിന്നും വീശിയ തണുത്ത കാറ്റിന്‍റെ സുഖശീതളിമയില്‍ രണ്ടാം നിലയിലേ മുറിയില്‍ ഞാനുറങ്ങി.
വെളുപ്പാന്‍ കാലമായപ്പോള്‍ പതിവു പോലെ കുട്ടികൃഷ്ണന്‍ വടിപോലെയായി മുണ്ടില്‍ കൂടാരമടിച്ചു സമരം തുടങ്ങി. . മൂത്രം മുട്ടിയിട്ടു സഹിക്കുന്നില്ല. എഴുന്നേറ്റു നോക്കിയപ്പോള്‍ നേരം ഏതാണ്ടു വെളുത്തിരുന്നു. കോണിപ്പടിയിറങ്ങി കതകു തുറന്നു വെളിയില്‍ വന്നു. തെക്കു വശത്ത് ചായ്ച്ചു കെട്ടിയിരിക്കുന്ന തൊഴുത്തിന്‍റെ വശം ചരിഞ്ഞു നിന്നു. മുണ്ടു പറിച്ച് തോളിലേയ്ക്കു ചുറ്റി. ഈ നാട്ടിമ്പുറത്ത് ആരെ പേടിക്കണം, ആരു കാണാന്‍, നല്ല രസം ഇങ്ങനെ നില്‍ക്കാന്‍ തന്നേ. ഗുലാനെ കയ്യിലെടുത്തു, അവനങ്ങനെ ദേഷ്യം പിടിച്ച് പരമാവധി ഗംഭീരനായി നില്‍ക്കുകയാണു. കാണാന്‍ നല്ല ശേല്. അടിമുടി അവനേ ഒന്നു തഴുകി. നല്ല ഗാംഭീര്യം. മൂത്രം കെട്ടിനില്‍ക്കുന്ന അവസ്ഥയിലും അവനെ ഒന്നു താലോലിക്കാന്‍ മറന്നില്ല. എന്നും രാത്രി അവനൊന്നു ഛര്‍ദ്ദിക്കുന പതിവുണ്ടായിരുന്നു, അതിന്‍റെ പിണക്കമാകാം