Chapter Title : ചെമ്പകപ്പൂ മണമുള്ള പെണ്ണ് [കൊമ്പൻ]

ക്ളൈമറ്റ് ആയിരുന്നു അവിടെത്തും വരെ. മലകൾക്കിടയിലൂടെ വളഞ്ഞും പുളഞ്ഞും പ്രകൃതിഭംഗി ആസ്വദിച്ചും അവർ നീങ്ങി. ഇടക്കൊരു നല്ല വെള്ളച്ചാട്ടം കണ്ടതും ഫോട്ടോ എടുക്കണമെന്ന് അപർണ്ണ പറഞ്ഞതും, രാജീവൻ വണ്ടിയൊതുക്കി.

രോഹിത് അപർണ്ണയുടെ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന നേരം അവൾക്ക് നല്ല ഒന്ന് രണ്ടു പോസ്, അവനു കൊടുക്കണമെന്ന് തോന്നി. അവൾ സെക്സിയായി തന്നെ നോട്ടമെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് വെള്ളച്ചതിന്റെ അരികിൽ നിന്നു. ചെറുതായി ചാറ്റൽ മഴപോലെ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റ അലകൾ തെറിക്കുന്നത് അവളെ കൂടുതൽ സുന്ദരിയാക്കി.

കാരപ്പാറ എത്തിയതും മൂടൽ മഞ്ഞു കനത്തു. അസ്തമയം കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇരുട്ട് പതിയെ കണ്ണിലേക്ക് കയറിത്തുടങ്ങി. അവർ കാറിന്റെ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി വെച്ചിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് തണുപ്പ് നല്ലപോലെ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അപർണ്ണ ശെരിക്കും എക്സൈറ്റഡ് ആയി. രാജീവൻ കാണാതെ രോഹിത് ഇടയ്ക്കിടെ അമ്മയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുകയും തണുപ്പുണ്ടോ എന്ന് പതിയെ ചോദിക്കയും ചെയ്തു.

റിസോട്ടിന്റെ മുൻവശം കാടുപോലെ ആയിരുന്നു. ഏതാണ്ട് 25 ഏക്കറോളം വരുന്ന, വലിയ വലിയ മരങ്ങളുടെ കാടിന്റെയുള്ളിലായിരുന്നു അവരുടെ റിസോർട്. മൊബൈലിനു റേൻജ് നന്നേ കുറവാണ്. ആകെയുള്ളത് ബി എസ് എൻ എൽ മാത്രം.

വഴികൾ നന്നേ ചെറുതായിരുന്നു. കഷ്ടിച്ച് മാത്രമെ കാറിനും ജീപ്പിനും വരാനൊക്കൂ. പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ പ്രകൃതം. ചീവീടിന്റെയും വേഴാമ്പലിന്റെയും മലയണ്ണാന്റെയും ശബ്ദങ്ങള്‍ അപർണ്ണ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയതും കാതോർത്തു. അമ്മയുടെ കുണ്ടിയുടെ തള്ളിച്ചയും ഓളവും കണ്ട രോഹിത് തണുക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു വേഗം അമ്മയുടെ പിറകിൽ കുണ്ണയും ചേർത്ത് അവളുടെ വയറിലൂടെ കയ്യമർത്തി കെട്ടിപിടിച്ചു. അവന്റെ മനസിലെ വികാരങ്ങളെ പക്ഷെ രാജീവന്റെ മുന്നിൽ വില വെക്കാൻ അവളൊരുക്കമായിരുന്നില്ല.

“മോനൂ, വാ അമ്മ കാപ്പിയുണ്ടാക്കിത്തരാം”