Chapter Title : ചെമ്പകപ്പൂ മണമുള്ള പെണ്ണ് [കൊമ്പൻ]

അതുവഴി വരുമ്പോ അയാൾക്ക് അതെല്ലാം കാണാൻ ഇഷ്ടമാണെന്നും പിന്നെ രാത്രി ടോർച്ചുമായി കാട്ടിൽ നടക്കാറുണ്ടെന്നും, രാജീവൻ കിടക്കാൻ നേരം അപർണ്ണയോട് പറഞ്ഞു. അയാളുടെ ധൈര്യം സമ്മതിച്ചു എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു അപർണ്ണ ചിരിച്ചു.

രോഹിതിന് വാണം അടിക്കാതെ കിടക്കാൻ അവൻ പരമാവധി ബുദ്ധിമുട്ടി. തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും അവൻ കട്ടിലിൽ കിടന്നുരുണ്ടു. അച്ഛനും തന്റെ കാമുകിയും കൂടെ അവരുടെ ബെഡ്‌റൂമിൽ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നുണ്ടാകുമോ എന്ന പേടിയും അവനെ ബാധിച്ചിരുന്നു. അച്ഛനോട് ആദ്യമായി അവനു ചെറു ദേഷ്യമുണ്ടായി. ഏതൊരു കാമുകനെയും പോലെ അവൻ കണ്ണടച്ച് കമിഴ്ന്നു കിടന്നു.

പിറ്റേന്നു കാലത്തു രോഹിത് ആദ്യമുണർന്നു, ഏതാണ്ട് 6 മണിയാകാറായിരുന്നു. അവൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയതും കനത്ത മഞ്ഞൊഴുകി എത്തുന്നത് കണ്ടു, വെള്ളപ്പുക പോലെയത് വീടിനെയാകെ മൂടിയിരിക്കുന്നു. അവൻ വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങിയതും അല്‍പ്പമകലെ അശോക് കട്ടൻ ചായയുമായി മഞ്ഞു ആസ്വദിക്കുന്നത് കണ്ടു.

“ആഹ് മോൻ എണീറ്റോ?”

“എന്തൊരു തണുപ്പാ, അശോകേട്ടൻ എങ്ങനാ നേരത്തെ എണീറ്റെ/?”

“ഇതൊക്കെ ചെറിയ തണുപ്പല്ലേ!” അശോക് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തീകൂട്ടിയതിന്റെ അരികിൽ നിന്നും ചായ ചൂടാക്കുന്ന പാത്രം കൈകൊണ്ട് എടുത്തു.

“വാ ...... ചായ കുടിക്ക് ഇന്നാ..”

ഏലയ്ക്കയുടെയും കരാമ്പൂവിന്റെയും മണമുള്ള ചായ രോഹിത് ഊതിയൂതികുടിച്ചു. അവന്റെ ഫുൾ കൈ ജെർക്കിൻ ഇട്ടിട്ടും ചെറിയ തണുപ്പ് അവനെ ബാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അശോക് വെറുമൊരു ടീഷർട്ടും ത്രീ ഫോര്ത് പാന്റും മാത്രം.

“സൺറൈസ് കാണാൻ ആയോ? അശോകേട്ടാ പോകാനൊക്കുമോ.” “പിന്നെന്താ, ഇവ്ടെന്നു കുറച്ചു നടന്നാൽ ഒരു താഴ്വരയുണ്ട്, അതിന്റെയടുത്തു നിന്നാ നല്ല വ്യൂ കാണാം!” “എങ്കിൽ പോയാലോ.”

“പോകാം, താൻ ഷൂസ് ഇട്ടോളൂ, അട്ടയുണ്ടാകും, ചിലപ്പോ.”

“അയ്യോ! അപ്പൊ അശോകേട്ടനു വേണ്ടേ”

“ഓ, എന്നെ ഇതൊന്നും ചെയ്യില്ലന്നെ!” അശോക് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നിൽ നടന്നു. അയാളുടെ വേഷം ഒരു ട്രാക്ക് സ്യൂട് പോലുള്ള പാന്റും, ടി ഷർട്ടും മങ്കി കാപ്പുമായിരുന്നു. 10 മിനിറ്റ് താഴ്വര എത്തിയതും ഇരുവരും കൂടെ അന്നത്തെ സൂര്യോദയത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു.

തിരികെ എത്തിയ നേരം പുതപ്പും പുതച്ചുകൊണ്ട് അപർണ്ണ വീടിന്റെ മുൻവശത്തുള്ള കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു. അവൾ അന്തരീക്ഷത്തിലെ തണുപ്പും