Chapter Title : ചെമ്പകപ്പൂ മണമുള്ള പെണ്ണ് [കൊമ്പൻ]

വാത്സല്യപുത്രനെ ചിലപെൺകുട്ടികൾ ആരാധനയോടെ നോക്കുന്നത് ചുറ്റമ്പലത്തിൽ വെച്ചവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു, തിരികെ പോരുമ്പോ അവളുടെ മനസ് ചാഞ്ചാടുകയായിരുന്നു. മനസ്സിൽ കുശുമ്പിന്റെ നേരിയ അംശം ഉള്ളതുകൊണ്ടാവാം അവളതു അപ്പോൾ തന്നെ ചോദിച്ചു പോയി.

“എന്താടാ പെൺപിള്ളേരെ കാണാൻ ആണോ എന്നെയും കൂട്ടി രാവിലെ തന്നെ അമ്പലത്തിലേക്ക് പോകാമെന്നു പറഞ്ഞത്?”

“ഒന്ന് പോ അമ്മെ! എനിക്കാരേം കാണണ്ട!”

“അയ്യടാ ഒരു ഇള്ളക്കുട്ടി! ഞാൻ കണ്ടല്ലോ എന്റെ പൊന്നുമോൻ തൊഴുന്ന നേരത്തു നീല പാവാടയിട്ടിരുന്ന ആ സുന്ദരിക്കൊച്ചിനെ നോക്കുന്നത്!”

“ഇല്ല!!!!”

“കള്ളം പറയല്ലേ മോനൂ.”

“ഉം ......... ഹി ഹി ഹി ......നോക്കി!”

അപ്പോൾ തന്നെ ബൈക്ക് ഓടിക്കുന്ന രോഹിതിന്റെ തുടയിൽ അപർണ്ണ ഒരു നുള്ളുകൊടുത്തപ്പോൾ അവളുടെ മനസ് ചോദിച്ചു. തന്റെ പൊന്നോമന പുത്രൻ മറ്റൊരാളെ നോക്കുന്നത് സഹിക്കാഞ്ഞിട്ടാണോ അതോ അവൻ തന്നോട് നുണ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണോ ഇപ്പൊ അവനെ നുള്ളിയത് എന്ന്.

തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയ ശേഷം രോഹിതിനോട് നല്ലൊരു സമയം നോക്കി ശരത്തിനെകുറിച്ചെല്ലാം പറയണം എന്ന് അപർണ്ണ തീരുമാനിച്ചു. ഭർത്താവിനോട് ഇതെല്ലം പറയാൻ ആകില്ലെങ്കിലും മകനോട് എല്ലാം പറഞ്ഞാൽ തനിക്ക് മനസിന് ഇടക്ക് വരുന്ന ആ കുറ്റബോധം ഇനി ഉണ്ടാകില്ലെന്നവൾ കണക്കുകൂട്ടി. ഓഫീസിലേക്ക് ചെന്നെങ്കിലും അവളുടെ ഫോണിൽ മകന്റെ ഫോട്ടോ അവളിടക്കിടെ നോക്കുന്നത് തുടർന്നു. അവനെയൊരു തവണ വിളിച്ചെങ്കിലും രോഹിത്തിന്റെ ഫോൺ സൈലന്റിൽ തന്നെയായിരുന്നു. വൈകീട്ട് വരെ!

രാത്രിയിൽ ജോലിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞു വിശദമായി കുളിച്ചശേഷം അപർണ്ണ സോഫയിൽ ചാരി ടീവി കാണുമ്പോ രോഹിത് ഷർട്ട് ഇടാതെ നഗ്‌നമായ നെഞ്ചും കാട്ടി, വെറുമൊരു ട്രാക്ക് സ്യൂട്ടും ഇട്ടുകൊണ്ട് അവന്റെ മുറിയിൽ കിടക്കാനുള്ള പുറപ്പാടായിരുന്നു.