Chapter Title : ചെമ്പകപ്പൂ മണമുള്ള പെണ്ണ് [കൊമ്പൻ]

തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയ ശേഷം രോഹിതിനോട് നല്ലൊരു സമയം നോക്കി ശരത്തിനെകുറിച്ചെല്ലാം പറയണം എന്ന് അപർണ്ണ തീരുമാനിച്ചു. ഭർത്താവിനോട് ഇതെല്ലം പറയാൻ ആകില്ലെങ്കിലും മകനോട് എല്ലാം പറഞ്ഞാൽ തനിക്ക് മനസിന് ഇടക്ക് വരുന്ന ആ കുറ്റബോധം ഇനി ഉണ്ടാകില്ലെന്നവൾ കണക്കുകൂട്ടി. ഓഫീസിലേക്ക് ചെന്നെങ്കിലും അവളുടെ ഫോണിൽ മകന്റെ ഫോട്ടോ അവളിടക്കിടെ നോക്കുന്നത് തുടർന്നു. അവനെയൊരു തവണ വിളിച്ചെങ്കിലും രോഹിത്തിന്റെ ഫോൺ സൈലന്റിൽ തന്നെയായിരുന്നു. വൈകീട്ട് വരെ!

രാത്രിയിൽ ജോലിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞു വിശദമായി കുളിച്ചശേഷം അപർണ്ണ സോഫയിൽ ചാരി ടീവി കാണുമ്പോ രോഹിത് ഷർട്ട് ഇടാതെ നഗ്‌നമായ നെഞ്ചും കാട്ടി, വെറുമൊരു ട്രാക്ക് സ്യൂട്ടും ഇട്ടുകൊണ്ട് അവന്റെ മുറിയിൽ കിടക്കാനുള്ള പുറപ്പാടായിരുന്നു. അപർണ്ണ അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് സോഫയിലിരുന്നു എത്തി നോക്കി. അവന്റെ മുതുകിലെ ഇളം മസിലുകളെ കണ്ടതും അവൾക്ക് നാണം മുളപൊട്ടി.

ഇളം റോസ് നിറമുള്ള കോട്ടൺ സാരിയായിരുന്നു അപർണ്ണ ഉടുത്തിരുന്നത്. അവളുടെ വയറും പൊക്കിളും ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ തന്നെ ആർക്കും കാണാമായിരുന്നു. ചന്തിയെ മൂടുന്ന മുടിയിഴകളെ അവൾ മുന്നിലേക്ക് പകുത്തെടുത്തുകൊണ്ട് കോതുന്നത് തുടർന്നു. മകൻ തന്നെ നോക്കുന്നില്ലെന്ന് തോന്നിയതും അവളുടെ ഉള്ളിലൊരു കുശുമ്പിയുണർന്നു. മുല്ലപ്പൂ മണമുള്ള പെർഫയൂം അവളുടെ ദേഹത്ത് നിന്നും ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നത് രോഹിതിന് അവന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും അനുഭവിക്കാനും കഴിഞ്ഞു.

“മോനൂ നീ ഇങ്ങു വാ….” രോഹിത് അപർണ്ണയുടെ സൗന്ദര്യം കണ്ടതും, ആസ്വദിച്ച് നോക്കിയശേഷം അവളുടെ അടുത്തേക്കിരുന്നു.

“എന്താമ്മേ!!” അപർണ്ണ മകന്റെ മുടിയിഴ കോതിയശേഷം, ഇരു കൈയിലും അവന്റെ മുഖം കോരിയെടുത്തു നെറ്റിയില്‍ മുത്തികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“സീരീസ് എക്സാമിന് ഫസ്റ് വാങ്ങാനൊന്നും അമ്മ പറയില്ല. എല്ലാം പാസ് ആയാ മതി!”

“ഉം” അവനും അമ്മയുടെ കവിളിൽ മുത്തികൊണ്ട് അമ്മയെ ചുറ്റിപിടിച്ചു. അമ്മയുടെ മണം അവന്റെയുള്ളിൽ പ്രണയതീമഴ പെയ്യുന്നതുപോലെയവനു തോന്നിച്ചു.

“ഇത് പറയാനാണോ വിളിപ്പിച്ചേ?” പയ്യെ രോഹിത് അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നിട്ട് ആ കരിവള്ളിപടർപ്പിലെ ഇതളുകൾ പോലുള്ള മുടിയിൽ രോഹിത് പതിയെ ഒന്ന് തഴുകിയതും അമ്മയുടെ മുടിയുടെ സുഗന്ധവും ചാരുതയും അവന്റെ വിരലുകളറിഞ്ഞു.

“എന്താ അത് പറയാനും പാടില്ലേ?”

“അങ്ങനെയല്ല!”

“ഹം!” അപർണ്ണ പിണങ്ങുന്നതുപോലെയഭിനിച്ചു. രോഹിത് അമ്മയുടെ മുടിയിഴകളെ കൊതികൊണ്ട്