Chapter Title : ചിപ്പിമോളുടെ നേർച്ചപ്പെട്ടി [Tom]

ഉണ്ടെന്നു?” രവി ചോദിച്ചു.

“അവർ കാണിച്ചു തന്നു മാമാ”, ചിപ്പി പറഞ്ഞു.

“ആഹാ, ഊരിക്കാണിച്ചോ? അപ്പൊ മോള് കൂട്ടുകാരികളുടെ മൊത്തം കണ്ടു കാണുമല്ലോ?” രവി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. കൂടെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ മുലഞ്ഞെട്ടിൽ ഞെക്കുകയും ചെയ്തു.

“ആ..മാമാ..ഉം”, ചിപ്പി കുറുകി.

“മോളെ, പറഞ്ഞെ. മോള് കണ്ടില്ലേ?” രവി ചോദിച്ചു.

“ഉം..കണ്ടു, മാമാ” ചിപ്പി പറഞ്ഞു.

“അപ്പൊ അരഞ്ഞാണം കിട്ടിയാൽ നീയും ഊരിക്കാണിക്കണ്ടേ?” രവി ചോദിച്ചു. രവി അവളുടെ മുലഞെട്ടു വീണ്ടും പിടിച്ചു ഞെക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

“മാമാ..അഹ്..ഉം..” ചിപ്പി വീണ്ടും കുറുകി.

“അത് കാണിക്കേണ്ടി വരും മാമാ”, ചിപ്പി തുടർന്ന് പറഞ്ഞു.

“അപ്പൊ മോളുടെയും അവർ കാണും. അവർക്കു അസൂയ തോന്നും”, രവി പറഞ്ഞു.

“എന്തിനു?” ചിപ്പി ചോദിച്ചു.

“അത് പിന്നെ അവർ ഏതായാലും മോളെ പോലെ സുന്ദരികൾ അല്ല. അപ്പൊ മോൾക്കും എല്ലാം അത്രയും നല്ലതു ആയിരിക്കുമല്ലോ?” രവി പറഞ്ഞു.

“അയ്യേ, ഈ മാമൻ. ഒന്ന് പോയെ”, ചിപ്പി കൊഞ്ചി.

“മാമൻ കാര്യമായിട്ട് പറഞ്ഞതാ. മോളല്ലേ അവരെക്കാൾ സുന്ദരി?” രവി ചോദിച്ചു.

“അതൊക്കെയതെ”, ചിപ്പി പറഞ്ഞു.

“അതാ മാമൻ പറഞ്ഞത് മോൾക്കുള്ളത് പോലെ അവർക്കു ഇല്ലാന്ന്”, രവി പറഞ്ഞു.

“അതെങ്ങനാ മാമന് അറിയാവുന്നെ?” ചിപ്പി ചോദിച്ചു.

“മോളെ കണ്ടാലേ അറിയാലോ. പിന്നെ മോൾ കാണിച്ചാൽ മാമൻ നോക്കിയിട്ടു പറയാം. അരഞ്ഞാണം കൂടെ മാമൻ ഇട്ടു തരാം. അപ്പൊ കാണാൻ എന്ത് രസമായിരിക്കും”, രവിയുടെ കൈ ചിപ്പിയുടെ മുലയിൽ നല്ലതു പോലെ അമർന്നു.

“അമ്മയും മുത്തച്ഛിയും അറിയില്ലേ?” ചിപ്പി ചോദിച്ചു.

“അത് സാരമില്ല. മാമൻ അവരോടു പറഞ്ഞോളാം,” രവി വീണ്ടും ചിപ്പിയുടെ മുലയിൽ അമർത്തിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

“മാമാ..ഉം..സ്”, ചിപ്പി രവിയുടെ ദേഹത്തേക്ക് ചാഞ്ഞുകൊണ്ട് കുറുകി. അങ്ങോട്ട് വന്ന സീതാലക്ഷ്മി രവി ചിപ്പിയുടെ മുലയിൽ പിടിച്ചു ഞെക്കുന്നതു കണ്ടിട്ടും അറിയാത്ത മട്ടിൽ ചോദിച്ചു.

“ആഹാ, മാമനും മോളും നല്ല കൂട്ടായല്ലോ?”

“പിന്നെ, മോള് നല്ല മിടുക്കിയല്ലേ?” രവി പറഞ്ഞു.

രവി ചിപ്പിയുടെ മുലയിൽ നിന്നും കയ്യെടുത്തില്ല. അവരെ ഒന്ന് ടെസ്റ്റ് ചെയ്യാന്നും രവി കരുതി. സീതാലക്ഷ്മി വേറെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല