Chapter Title : ചിപ്പിമോളുടെ നേർച്ചപ്പെട്ടി [Tom]

വാങ്ങിയതാ”, രവി പറഞ്ഞു.

സീതാലക്ഷ്മി അനിതയെ അർത്ഥഗർഭമായി ഒന്ന് നോക്കി ചിരിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു. “അതിപ്പോ നേർച്ചപ്പെട്ടി ഒക്കെ അന്വേഷിച്ചാൽ കിട്ടും. ചെറിയതു മുതൽ വലുത് വരെ കാണാതെയിരിക്കുമോ?”

“അതിപ്പോ കിട്ടണ്ടേ? ചെറുത് കിട്ടിയാൽ കൊള്ളാം. തുളയും ചെറുതാകുമല്ലോ. ഇടാനും ഒരു രസമായിരിക്കും”. ചിപ്പിയെ പാളി നോക്കിക്കൊണ്ടു രവി പറഞ്ഞപ്പോൾ സീതാലക്ഷ്മി വീണ്ടും അനിതയെ നോക്കി.

“അതൊക്കെ നമുക്ക് ഒപ്പിക്കാം”, അനിത പറഞ്ഞപ്പോൾ രവി ജയൻ കൊടുത്ത സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ എടുത്തു കൊടുത്തു.

“ഇതേയുള്ളു?”, അത് കണ്ട അനിത ചോദിച്ചു.

“അതേയുള്ളു. പിന്നെ ഞാൻ കൊണ്ട് വന്ന കുറച്ചു സാധനം തരാം. സമയമുണ്ടല്ലോ”, രവി പെട്ടി അടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ചിപ്പിമോൾ മാമൻ്റെ കൂടെയിരുന്നു ടീവി കണ്ടോ. അമ്മയും മുത്തച്ഛിയും കൂടെ ഉച്ചക്കത്തേക്കു കഴിക്കാൻ ഉള്ളത് റെഡി ആക്കട്ടെ”, അനിത പറഞ്ഞിട്ട് അടുക്കളയിലേക്കു പോയി. കൂടെ സീതാലക്ഷ്മിയും പോയി.

രവിയും ചിപ്പിയും കൂടെ വീണ്ടും ടീവിയുടെ മുമ്പിൽ പോയിരുന്നു. രവി ചിപ്പിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചിരുന്നു.

“മോൾക്ക് അങ്കിൾ കാണിച്ച അരഞ്ഞാണം ഇഷ്ട്ടായോ?” രവി അവളെ ദേഹത്തോട്ടു അടുപ്പിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

ചിപ്പിയുടെ ഇടത്തെ മുല ദേഹത്തൊട്ടു അമർത്തിക്കൊണ്ടു അവളുടെ വലതു കക്ഷത്തിൽ കൂടെ കയ്യിട്ടു അവളുടെ വലതു മുലയിൽ മൊത്തത്തിൽ കയ്യമർത്തിയാണ് രവി ചോദിച്ചത്. ചിപ്പി ഒന്ന് പിടഞ്ഞു കൊണ്ട് മൂളി, “ഉം.”

“പറ മോളെ”, രവി വലത്തേ മുലയിൽ പതിയെ അമർത്തിക്കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.

“ഇഷ്ട്ടായി മാമാ”, ചിപ്പി പറഞ്ഞു. “മോൾക്ക് അത് വേണോ?” രവി ചോദിച്ചപ്പോൾ ചിപ്പി വിശ്വാസംവരാത്ത മട്ടിൽ രവിയെ നോക്കി.

“മാമൻ ശരിക്കും പറഞ്ഞതാ