Chapter Title : ചിപ്പിമോളുടെ നേർച്ചപ്പെട്ടി [Tom]

എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ തള്ള ഓക്കെയാണെന്ന് രവിക്ക് മനസിലായി. രവി ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ വീണ്ടും ചിപ്പിയുട മുലയിൽ പിടിച്ചു ഞെക്കാൻ തുടങ്ങി. സീതാലക്ഷ്മി അത് കാണാത്ത മട്ടിൽ നിന്നിട്ടു പറഞ്ഞു.

“രവിക്ക് കാപ്പി വല്ലോം വേണോന്നു ചോദിക്കാൻ വന്നതാ”, സീതാലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു.

“ഇപ്പൊ വേണ്ട അമ്മെ. പറയാം”, രവി പറഞ്ഞപ്പോൾ സീതാലക്ഷ്മി അടുക്കളയിലോട്ടു പോയി.

“പെണ്ണിന് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല, അവിടെ ഒതുങ്ങിയിരിപ്പുണ്ട്”, സീതാലക്ഷ്മി അടക്കിപ്പിടിച്ചു പറയുന്നത് രവി കേട്ടു. അനിത എന്താ പറഞ്ഞത് എന്ന് രവി കേട്ടില്ല. ഒന്ന് നോക്കിയാലോ?, രവി വിചാരിച്ചു.

“മാമൻ ഇപ്പൊ വരാം മോളെ”, രവി ചിപ്പിയോടു പറഞ്ഞിട്ട് അടുക്കളയിലോട്ടു പോയി.

പുറത്തു ചെന്ന് നിന്ന് രവി കാതോർത്തു.

“നിൻ്റെയും അവളുടെയും മിടുക്കു പോലെയിരിക്കും. ആ കോയിൻ തന്നെ ഒരു മൂന്നു പവൻ കാണും. നീ മനസ് വെച്ചാൽ കിട്ടും”, സീതാലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു.

“അമ്മ നോക്കിയാലും കിട്ടും,” അനിത ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഞാനോ? ഈ പ്രായത്തിലോ?” സീതാലക്ഷ്മി ചോദിച്ചു. “അമ്മ ഇപ്പഴും നല്ല ചരക്കു അല്ലെ? എന്നാ മുലയും കുണ്ടിയുമാ? എനിക്കുണ്ടോ അത്രയും?” അനിത ചോദിച്ചു.

“എടി..എടി. പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു നീ എന്നെ കഴപ്പിയാക്കും”, സീതാലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു.

“ആകട്ടെ അമ്മെ. ഒരു കുണ്ണ കേറിയിട്ടു വർഷം എത്ര ആയി. രവി ഏതായാലും വേണ്ടാന്നു പറയില്ല. അമ്മയുടെ കുണ്ടി കണ്ടാൽ അടിക്കാതെയിരിക്കാൻ ആർക്കേലും തോന്നുമോ?” അനിത ചോദിച്ചു.

“ശോ. ഒന്ന് പോയെ പെണ്ണെ”, സീതാലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു.

“ആഹാ. അപ്പൊ അമ്മയ്ക്കും ഒന്ന് നോക്കിയാൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ട്”, അനിത പറഞ്ഞു.

“എന്ന് ചോദിച്ചാൽ? അവനു സമ്മതം ആകുമോ?” സീതാലക്ഷ്മി ചോദിച്ചു.

“അത് ഞാൻ ചോദിച്ചു പറയാം. എനിക്ക് ഏതായാലും അവൻ്റെ കുണ്ണ കേറ്റണം. ജയൻ വന്നിട്ട് വർഷം രണ്ടായില്ലേ? ഈ വഴുതനങ്ങ കേറ്റി മടുത്തു”, അനിത പറഞ്ഞു.

“അത് ശരിയാ. ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ, ഇന്ന് നീ ചിപ്പിമോളെ രവിയുടെ കൂടെ കിടത്തു,” സീതാലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു.

“അത് കിടത്താം അമ്മെ. രവി ഒന്ന് പൊളിക്കട്ടെ, കൊച്ചു പെണ്ണല്ലേ? അവൻ മൂക്കും കുത്തി താഴെ വീഴും. പിന്നെ നമ്മൾ പറയുന്ന പോലെ കേട്ടോളും”,