Chapter Title : ചിരട്ടപ്പാറയിലെ ഇക്കിളിക്കഥ [Joel]

പോയാല്‍ മതി എന്നു പറഞ്ഞു.മഴയൊഴിഞ്ഞ ഈ വസന്തകാലത്ത് നോക്കെത്താദൂരത്ത് നിരന്നു നില്ക്കുന് വന്‍ റബര്‍മരങ്ങളുടെ ഇരുള്‍ പകരുന്ന തണലില്‍ മരച്ചില്ലകളില്‍ ചിങ്ങമാസക്കാറ്റിന്റെ ദളമര്‍മ്മരമുയരുമ്പോല്‍ കാട്ടുപക്ഷികള്‍ കളകൂജനമുയര്‍ത്തുമ്പോള്‍ തന്റെ മനസ്സു തുടിക്കുന്നതെന്തിന് .യൗവ്വനാവേശത്താല്‍ മനസ്സും ശരീരവും പൂത്തുലയുന്ന പ്രതീതി തോന്നുന്നതെന്ത് ..സ്ത്രീകളുടെ ഈ അവസ്ഥയെയല്ലെ അല്ലയോ പുരുഷാ നിങ്ങള്‍ കഴപ്പ് എന്നു പറയുന്നത് .അതെ അതു തന്നെ കഴപ്പ് ....ഒരു പുരുഷന്റെ സാമീപ്യവും സ്പര്‍ശവും മറ്റൊന്തൊക്കെയോ കൊതിക്കുന്ന അസ്സല്‍ കഴപ്പ്. ''അപ്പോള്‍ മമ്മി റെഡിയല്ലേ കയറാന്‍ '' '' പേടി ആകുന്നെടാ ശരിക്കും'' '' ഒന്നുമില്ല മമ്മി ...കണ്ടോ ഈ പാറയുടെ ഇടക്ക് ഒരു ചെറിയ ചവിട്ടുകണ്ടോ അവിടെ ചവിട്ടി ആ മരത്തിന്റെ വേരില്‍ പിടിച്ചു പതുക്കെ കയറിയാല്‍ മതി ഞാന്‍ മമ്മിടെ കൈ പിടിച്ച് മുകളില്‍ നിന്ന് വലിച്ചു സപ്പോര്‍ട്ടു തരാം നിഷ ചുരിദാറിന്റെ ഷാള്‍ ഊരി ചെറിയപാറയുടെ

അടുത്തുവച്ചു.ചിരട്ടപാറയുടെ അടുത്തേക്കു നടന്നു. ജോയല്‍ വേഗം ചിരട്ടപാറയുടെ ചിരട്ടപോലുള്ള ആദ്യ പാറയുടെ മുകളില്‍ ഞൊടി നേരം കൊണ്ടു കയറിപറ്റി അവിടെ നിന്നു നിഷയെ പിടിച്ചു കയറ്റാന്‍ പാറയിലെ തട്ടില്‍ കമഴ്ന്നു കിടന്നു ''മമ്മി ഞാന്‍ പറഞ്ഞപോലെ ആ വിടവില്‍ ചവിട്ടി ഒരു കൈ കൊണ്ടു ആ മരത്തിന്റെ വേരില്‍ പിടിച്ചോ മറ്റേ കൈ പിടിച്ചു ഞാന്‍ പൊക്കിക്കോളാം '' നിഷ വിടവില്‍ ചവിട്ടി മരത്തിന്റെ വേരില്‍ പിടിച്ചു കൈ ഉയര്‍ത്തി .ജോയല്‍ മമ്മിയുടെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു ഉയരാന്‍ സപ്പോര്‍ട്ട് കൊടുത്തു '' 'ഡാ പറ്റുന്നില്ലെഡാ ...കൈ വേദനിക്കുന്നു കയ്യും വളകളും പാറയില്‍ ഉരഞ്ഞു വേദനിക്കുന്നു'' '' അതു