Chapter Title : ചിരട്ടപ്പാറയിലെ ഇക്കിളിക്കഥ [Joel]

ശരി സ്വര്‍ണ്ണവളയും മാലയും എല്ലാം ഇട്ടാണോ പാറകയറാന്‍ വരുന്നേ... അതെല്ലാം ഊരി വച്ചേ'' ജോയല്‍ വീണ്ടും പാറയുടെ താഴേക്ക് പിടിച്ചു പിടിച്ചിറങ്ങി . സ്വര്‍ണ്ണവളകള്‍ ഊരാന്‍ മമ്മിയെ സഹായിച്ചു '' അല്ലെങ്കില്‍ വേണ്ടഡാ ഞാന്‍ കയറുന്നില്ല... ഈ സ്വര്‍ണ്ണം എല്ലാം ഇവിടെ ഊരി വക്കണ്ടേ....'' ''ഒന്നു പോ മമ്മി .ഇന്നെന്തായാലും ഞാന്‍ മമ്മിയെ പാറയുടെ മുകളില്‍ കേറ്റും'' അവന്റെ വായില്‍ നിന്നും വീണ '' ഞാന്‍ മമ്മിയെ കേറ്റും'' എന്ന വാക്ക് ആ സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ അവളുടെ മനസ്സിലെവിടെയോ ഇക്കിളി കോരിയിട്ടു '' മമ്മിയെ കേറ്റിതാഡാ'' എന്നു അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കുനോക്കി വശ്യമായ പുഞ്ചിരിയൊടെ അവള്‍ കൊഞ്ചിപറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ പറഞ്ഞത് നിഷ്‌കളങ്കമായാണോ അതോ എന്തെങ്കിലും അര്‍ത്ഥം വ്യഗ്യമായി അതില്‍ ഒളിപ്പിച്ചുവച്ചാണോ എന്നു ഗ്രഹിച്ചെടുക്കാന്‍ യൗവനത്തിലേക്കു കടക്കുന്ന ജോയലിനായില്ല.എന്തായാലും മമ്മിയുടെ പെരുമാറ്റവും സംസാരവും അത്ര വെടുപ്പല്ല എന്നു അവനുറപ്പായിരുന്നു. '' മമ്മിക്കു ധൈര്യമുണ്ടെങ്കില്‍ ഞാന്‍ മമ്മിയെ കേറ്റിത്തരും ഉറപ്പാ'' അതേ വ്യംഗ്യമായ ശൈലിയില്‍ അവനും തിരിച്ചടിച്ചു '' ഒന്നു രണ്ടു തവണ നിന്റെ ഡാഡിയും ശ്രമിച്ചതാ കേറ്റിത്തരാന്‍'' ഇക്കിളി സംസാരത്തിന്റെ രസം പിടിച്ച് അവള്‍ വശ്യമായി ചിണുങ്ങി മൊഴിഞ്ഞു അവള്‍ സ്വര്‍ണ്ണവളയും സ്വര്‍ണ്ണതാലി മാലയും ഊരി ചുരിദാറിന്റെ ഷാളിനുള്ളില്‍ കെട്ടി സുരക്ഷിതമായി പറന്നുപോകാതെ ഒരു പാറകള്‍ക്കിടയില്‍ തിരുകിവച്ചു വീണ്ടും ജോയല്‍ ചിരട്ടപാറയുടെ ആദ്യ തട്ടില്‍ പൊത്തിപിടിച്ചു കയറി മമ്മിയെ സഹായിക്കാനായി പാറയില്‍ കമഴ്ന്നു കിടന്നു.. നിഷ വീണ്ടും കൂറച്ചു നേരം ജോയല്‍ പറഞ്ഞപോലെ പിടിച്ചു കയറാന്‍ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വിജയിച്ചില്ല.. ''പറ്റുന്നില്ലെഡാ....'' നിഷ ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ പോലെ നിന്നു കിണുങ്ങി പറഞ്ഞു