Chapter Title : ചിറ്റയുടെ സ്കൂട്ടിയുടെ മുന്നിലിരുന്ന് എന്റെ യാത്ര [Abej Mon]

തുട തന്നെ എൻ്റെ ഉടലിൻ്റെ വണ്ണമുണ്ടായിരുന്നു.

മുലകൾ നല്ല വീർപ്പിച്ച ബലൂണുകൾ പോലെ ചുരിദാറിനുണ്ണിൽ തള്ളിയാണ് നടത്തം.

നടത്തത്തിൽ ചന്തികൾ ഇളകുന്നത് സ്വഭാവികമായത് കൊണ്ട് അതിനിവിടെ എന്ത് പ്രസക്തി??

അഞ്ചടി എട്ടിച്ച് പൊക്കം വരുന്ന ഒരു നെടുവിരിയൻ അപ്പച്ചി ടീച്ചർ എന്ന് വേണമെങ്കിൽ സ്വാതി ചിറ്റയെ ഒറ്റ വാക്കിന് ശേഷിപ്പിക്കാം.

ബാക്കി നിങ്ങൾക്ക് ഊഹിക്കാമല്ലോ.

അമ്മയുടെ വിളി കേട്ടതും ബനിയൻ ക്ലോത്തിൻ്റെ ലൂസായ മുട്ട് വരെ ഇറക്കമുള്ള ഷോർട്സും ഒരു നീല ടീ ഷർട്ടുമിട്ട് ഞാൻ ഉമ്മറത്തേക്ക് ചെന്നു.

'നോക്കുമ്പോൾ വെളുത്ത നിറമുള്ള ആക്ടീവ സ്കൂട്ടറിൽ കറുത്ത ഹെൽമറ്റും തത്തമ്മ പച്ച ചുരിദാറും വെള്ള ലെഗിങ്സുമിട്ട് സ്വാതി ചിറ്റ അമ്മയോട് ചിരിച്ചോണ്ട് സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്നു.

ഹൊ, എന്തൊരു വലിപ്പമാ ചിറ്റയുടെ മാമങ്ങൾക്ക്.

അതങ്ങനെ കരിക്ക് പോലെ തെറിച്ച് നിൽക്കുന്നു.

അറ്റത്ത് വലിയ ഒരു ഉണ്ട പോലത്തെ കുരുക്കൾ. ഹൊ, മുലക്കണ്ണുകൾ.

“മനസിൽ മദ്രിച്ച് കൊണ്ട് ചിറ്റയുടെ ശരീരമാസകലം കണ്ണോടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നു.”

“മോനൂ, നീ സ്കൂള് വരെ ഒന്ന് വായോ. അവിടെ റിലേക്ക് രണ്ടാളുടെ കുറവുണ്ട്. ഒരാളെ തപ്പി ചേട്ടായി പോയിട്ടുണ്ട്.”

ചിറ്റയുടെ ഹസ്ബൻ്റ് ജയനും സ്കൂൾ മാഷാണ്.

“അയ്യോ ചിറ്റേ, ഞാനോ??”

“ആ, മോനു തന്നെ..എന്താ ഇപ്പം??”

“അതു പിന്നെ?”

“ഒന്നും പറയണ്ട. ഈ ഡ്രസൊക്കെ മതി. അര മണിക്കൂറ് പരിപാടിയുള്ളൂ. വേഗം വണ്ടിയിൽ കയറ് നീ.”

ഞാൻ അമ്മയെ നോക്കി നെറ്റി ചുളിച്ചു കൊണ്ട് ചിറ്റയുടെ ആക്ടീവക്ക് പിറകിൽ എൻ്റെ കൈ ചുറ്റിയാൽ പകുതി വരെ എത്തുന്ന ആ പഞ്ഞി പോലത്തെ വയറിൽ