Chapter Title : ചിറ്റയുടെ സ്കൂട്ടിയുടെ മുന്നിലിരുന്ന് എന്റെ യാത്ര [Abej Mon]

ചുറ്റിപിടിച്ചു കൊണ്ട് കയറിയിരുന്നു.

മുന്നിൽ നിന്ന് നോക്കിയാൽ ഞാൻ പിറകിൽ ഉണ്ടെന്ന് പോലും ആർക്കും അറിയില്ല.

അത്രക്ക് കൊഴുത്ത ഒരു നെടുവിരിയൻ ചരക്കായിരുന്നു എൻ്റെ സ്വാതി ചിറ്റ.

“ചേച്ചി, ചായക്കൊന്നും സമയമില്ല. യമുനയോട് ഞാൻ തിരക്കി എന്ന് പറയണം. മോനുവിനെ ഞാൻ അര മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ തിരിച്ചെത്തിക്കാം.”

“ശരി സ്വാതി.”

“ആ, യദൂ..ചിറ്റയെ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നോണെ ചെക്കാ….

“ഓക്കേ അമ്മേ..” ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തു.

ചിറ്റ വണ്ടി പതിയെ എടുത്തു.

ഞാൻ ആനപ്പുറത്തിരിക്കുന്ന പാപ്പാനെ പോലെ ആ കൊഴുത്ത സ്ത്രീയുടെ ദേഹത്ത് അളളിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.

വല്ലാത്ത വിയർപ്പ് വാടയായിരുന്നു ചിറ്റക്ക്.

ഓണാഘോഷ പരിപാടി രാവിലെ ആയത് കാരണം ചിറ്റ കുളിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് മനസിലായി.

കക്ഷത്തിൽ നിന്ന് പുളിച്ചു തികട്ടുന്നു.

എനിക്കത് വല്ലാത്ത ഒരു അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കി.

അങ്ങനെ ചിറ്റ സ്കൂകൂട്ടറോടിച്ച് എന്നെയും കൊണ്ട് പോയതും റോഡരികിൽ പാടമുള്ള സ്ഥലത്തെത്തി.

അപ്പോഴതാ പാടത്തിന് തൊട്ടടുത്ത പറമ്പിൽ തളപ്പിട്ട് തെങ്ങിൽ കയറാൻ പോകുന്ന കറുത്ത് ബലവാനായ ഉരുക്കു പോലുള്ള രാജൻ ചേട്ടൻ.

ആ കാഴ്ച്ച കണ്ടതും ചിറ്റ മെല്ലെ വണ്ടി സൈഡ് ചേർത്ത് തെങ്ങിൻ്റ തൊട്ടടിയിൽ കൊണ്ടുപോയി റോഡ് സൈഡിൽ നിർത്തി.

രാജാൻ ചേട്ടൻ ഇതൊന്നുമറിയാതെ തളപ്പിട്ട് തെങ്ങിൽ കയറാൻ തുടങ്ങിയതും ചേട്ടൻ്റെ ഉരുക്കു ശരീരവും തുടയും നോക്കി വെള്ളമിറക്കി നിന്ന എൻ്റെ സ്വാതി ചിറ്റ സ്കൂട്ടറിലിരുന്ന് ഞെളിപിരി കൊണ്ടു.

ചേട്ടൻ്റെ കിടുങ്ങാ മണി മെറൂൺ കളർ ജട്ടിയിൽ ഒരു ബോണ്ടയേക്കാൾ വലുപ്പത്തിൽ തൂങ്ങി നിൽക്കുന്നതാണ് ചിറ്റ കണ്ടത്.

ചിറ്റ തുടകൾ തമ്മിൽ ഞെരിക്കാനും അടക്കാനും തുറക്കാനുമൊക്കെ തുടങ്ങി.

ചിറ്റയുടെ ഒരു കൈ ആ