Chapter Title : ചുമർച്ചിത്രങ്ങൾ [ഋഷി]

ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് കരുണ ബലിയിട്ടു.

അതിനു ശേഷം ആ കുടുംബം എന്റേതുകൂടിയായി. പോവാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലും ആവശ്യങ്ങൾക്ക് അമ്മവഴിയും നേരിട്ടുമറിഞ്ഞും സഹായിച്ചിരുന്നു.

നാലുദിവസം കൊണ്ട് വീട്ടിൽ മടുപ്പായപ്പോൾ ഏടത്തിയമ്മയെ അറിയിക്കാതെ ഒരു സന്ദർശനം നടത്തി. രണ്ടുമണിക്കൂർ ഡ്രൈവേയുള്ളൂ. ഭാര്യയ്ക്ക് ഞാനെന്തുചെയ്താലും ഒരു താല്പര്യവുമില്ല. അതിരാവിലെ തന്നെ വിട്ടു. പറ്റുമെങ്കിൽ ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചെത്താമെന്നു കണക്കുകൂട്ടി.

ഓർമ്മവെച്ച് ചാമ്പയ്ക്കായും സപ്പോട്ടയും മാങ്ങയുമെല്ലാം വളരുന്ന കൊച്ചുവീടിനു മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തിയിറങ്ങി. അവരുടെ ഒരേ ഒരു സമ്പാദ്യം. ഏടത്തിയമ്മ ഞായറാഴ്ച ആയതുകൊണ്ട് സ്കൂളിൽ പോയിക്കാണില്ല എന്നറിയാമായിരുന്നു.

വാതിൽ തുറന്ന വെളുത്ത വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച സ്ത്രീയും വരാന്തയിൽ നിന്ന ഞാനും അന്തംവിട്ട് അന്യോന്യം നോക്കി. അന്നത്തെ പരവശയായ സ്ത്രീ ഇത്തിരിക്കൂടി കൊഴുത്ത് കൂടുതൽ സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു. ദുഖത്തിന്റെ നേരിയ പുതപ്പ് ആ സൗന്ദര്യത്തിന് വശ്യമായ ഒരു പരിവേഷം നൽകി.

ബാലൂ! ഒരു തേങ്ങൽ! എന്റെ കൈകളിലമർന്ന സ്ത്രീ നെഞ്ചിൽ കൈചുരുട്ടിയിടിച്ചു. ഒന്നു വരായിരുന്നില്ലേ! ഞങ്ങൾക്കാരുണ്ടെടാ!

ഞാനുണ്ട്! ഞാനെന്റെ സുന്ദരിയായ എടത്തിയമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. പഴയ ക്യൂട്ടീക്യൂറാ പൗഡറിന്റെ സുഖമുള്ള മണമായിരുന്നു... അതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത മാർദ്ദവമായിരുന്നു... കൊഴുത്ത മുലകൾ നെഞ്ചിലമർന്നപ്പോൾ അരയിലൊരു ചലനം! ഞാൻ മെല്ലെ അവരെ വേർപെടുത്തി.

നീയൊറ്റയ്ക്കാണോ? മോളെയെങ്കിലും കൂട്ടായിരുന്നില്ലേ? ആ പിന്നെ എന്നെ ഇച്ചേയി എന്നൊന്നു വിളിക്കടാ... അവർ വാതോരാതെ സംസാരിച്ചു.

ശരി എന്റിച്ചേയീ! പിള്ളേരെവിടെ? ഞാനരമതിലിൽ ഇരുന്നു.

കരുണ ഇപ്പോൾ പണിയെടുക്കുന്ന ചാർട്ടേർഡ് അക്കൗണ്ടന്റിന്റെ ഒരു ഓഡിറ്റിന് കൊച്ചീലാ. രണ്ടു ദിവസം കഴിയും. ഷെർലി കരഞ്ഞു പിഴിഞ്ഞ് സ്കൂളിന്റെ ടൂറിനു പോയി. പാവം. അവരെങ്കിലും ഒന്നു സന്തോഷിക്കട്ടെ.

ഞാനൊന്നും കൊണ്ടുവന്നില്ല ഇച്ചേയീ. രണ്ടു മൂന്നു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു പോണം. അല്ലേലങ്ങെത്തുമ്പോഴിരുട്ടും. ഞാൻ പറഞ്ഞു.

പോടാ.. അതൊന്നും നടക്കത്തില്ല. ഇച്ചേയി അധികാരഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു. നീയോ അവളേം മോളേമൊന്നും കൊണ്ടുവന്നില്ല. ഇനി ഇന്നങ്ങു പോവാനോ! ഞാൻ വിടൂല്ല. നാളെയല്ലല്ലോ ഫ്ലൈറ്റ്!

ശരി ഇച്ചേയീ! സത്യം പറഞ്ഞാൽ ജീവിതത്തിൽ അതുവരെ ആരും എന്നോടിത്ര താല്പര്യം കാട്ടിയിട്ടില്ല.

നീ അവളോടു വിളിച്ചു പറഞ്ഞേക്ക്! ഈശോയേ!ഞാനെന്തൊരു പൊട്ടിയാ! മോനൊരു ചായകൂടിത്തന്നില്ല. ഇച്ചേയി ധൃതിയിൽ അകത്തേക്ക് പോയി.

എന്തോ അതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു വികാരം... എന്റെ കാര്യത്തിൽ ആരും ഇത്രേം താല്പര്യമെടുത്തിട്ടില്ല. സ്നേഹത്തിന്റെ അധികാരം! അതിനു വഴങ്ങുന്നതിന്റെ സുഖം! അമ്മയെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു. പിന്നെ പെണ്ണുമ്പിള്ളയോട് ഇന്നുവരില്ലെന്നും. തുണിപൊക്കാൻ വരില്ലെന്നാലോചിച്ചു സന്തോഷമായിക്കാണും! അവളൊന്നും പറഞ്ഞില്ല!

ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ മറ്റുവിവരങ്ങൾ തിരക്കി. സ്കൂളിൽ ഇച്ചേയി