Chapter Title : കൊറോണ അമ്മൂമ്മയോടൊപ്പം 2 [Old monk]

എന്ന ഭാവത്തിൽ അമ്മൂമ്മയെ നോക്കി

അമ്മൂമ്മ : ഇനി ഒരിക്കലും മോൻ അമ്മയെ അങ്ങനെ കാണില്ലെന്ന് നോക്കില്ലെന്ന് ച്ചിന്തിക്കില്ലെന്ന്

ഞാൻ : അമ്മൂമെ ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ ഞാൻ ഒരിക്കലും അമ്മയെ അങ്ങനെ കണ്ടിട്ടില്ല ഇപ്പൊ എനിക്ക് എന്തൊക്കെ ഞാൻ ആദ്യമായാണ് (എനിക്ക് വീണ്ടും കരച്ചിൽ വന്നു ) ഇനി ഒരിക്കലും ഉണ്ടാവില്ല സത്യം അമ്മൂമെ എനിക്കെന്തോ പ്രാന്ത് പിടിച് എന്ന് തോനുന്നു

ഏയ്‌ അങ്ങനൊന്നും ഇല്ലെന്ന് പറഞ് അമ്മൂമ്മ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു പിടിച്ചു

അതെനിക്ക് ഒത്തിരി ആശ്വാസം ആയി

അമ്മൂമ്മ : പിന്നെ എന്താ ഇപ്പോ പെട്ടന്ന് അങ്ങെനെ സംഭവിക്കാൻ

ഞാൻ : അത്... അത് അമ്മൂമേ കഴിഞ്ഞ് 2 ദിവസം മുൻപ് ആണ് അമ്മ ആരോടോ സംസാരിക്കുന്നതായി കേട്ടത്

അപ്പുറത്ത് ആരാ എന്ന് അറിയാത്തത് കൊണ്ട് അമ്മ വേറെ ആരോ ആയി ആണ് സംസാരിക്കുന്നെന്ന് കരുതിയ ഞാൻ ചീത്ത രീതിയിൽ അമ്മയെ

പിന്നെ ഇന്നലെയാ അമ്മൂമെ അമ്മ അച്ഛനെ ആണ് വിളിക്കുന്നെ എന്ന് മനസിലായെ

അതറിഞ്ഞപ്പോ എനിക്ക് മരിച്ച മതി എന്നായി

ഞാൻ വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി

അമ്മൂമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു : ഈ പെണ്ണിന്റെ ഒരു കാര്യം ഇപ്പോഴും 18 ആണെന്ന വിചാരം പിള്ളേരെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ഒന്ന് കാണുന്നുണ്ട് അവളെ

ഞാൻ : ആയോ വേണ്ട അമ്മൂമെ

അമ്മ അറിയണ്ട

അമ്മ പാവ അച്ഛനെ അത്ര മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നുണ്ട്

അത്രക്ക് ഇഷ്ട്ട എന്റമ്മക്ക് അച്ഛനെ അത് തെറ്റായി മനസിലാക്കിയത് ഞാൻ ആണ്

അമ്മൂമ്മ എന്നെ ഒരു ഇഷ്ടത്തോടെ നോക്കി

അമ്മൂമ്മ: അങ്ങനാണെങ്കിൽ