Chapter Title : കൊറോണ അമ്മൂമ്മയോടൊപ്പം 2 [Old monk]

വേണ്ട ലെ

അമ്മൂമ്മ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു

ഇനി കരഞ്ഞതൊക്കെ മതി ഈ കണ്ണീര് മതി ന്റെ കുട്ടി ചീത്ത കുട്ടി അല്ല എന്ന് മനസിലാക്കാൻ

ഇതൊക്കെ ഈ പ്രായത്തിന്റെയാ നിന്റെ മാമൻ എന്തൊക്കെ കാണിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന നിന്റെ വിചാരം

അമ്മൂമ്മ എന്തൊക്കെയോ ഓർത്തു ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി

എല്ലാതെറ്റും ഏറ്റുപറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഉള്ളിൽ എന്തോ ഭാരം പോയപോലെ

ഞാനും ഒന്ന് ചിരിച്ചു

ഞാൻ : ശരിക്കും!!

അമ്മൂമ്മ : പിന്നല്ലാതെ ഇവിടുള്ള ഒറ്റ പെണ്ണുങ്ങളെ വിടതില്ലാരുന്നു ചെക്കൻ

ഞാൻ അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി

അമ്മൂമ്മ : നിനക്കല്ലേ ബോർ അടിക്കുന്നെന്നുപറഞ്ഞെ വാ അമ്മൂമ്മ നിനക്ക് കുറച്ച് ബുക്സ് തരാം നിന്റെ ബോർ അടി മാറ്റാനുള്ളതൊക്കെ അതിലുണ്ട്

എന്ന് പറഞ്ഞു അമ്മൂമ്മ എന്നേം കൊണ്ട് പഴയ സാധനങ്ങൾ വച്ചിട്ടില്ല മുറിയിലേക്ക് പോയി

ഒരു പഴയ പെട്ടി തുറന്നു

അത് മുഴുവനും നോവലുകൾ ആയിരുന്നു

പല എഴുത്തുകാരുടെ

അത്ര വായന പ്രിയൻ അല്ലാത്ത ഞാൻ വല്ല്യ താല്പര്യം ഇല്ലാതെ ഒരു ബുക്ക്‌ എടുത്തു

പാത്തുമ്മയുടെ ആട്

മുൻപ് വായിച്ചിട്ടുള്ളതാണെങ്കിലും രസമുള്ള ബുക്ക്‌ ആണ്

എന്റെ ആ നിൽപ് കണ്ട് അമ്മൂമ്മ ചിരിച്ചു

ഞാൻ :എന്താ അമ്മൂമ്മേ

അമ്മൂമ്മ : ഏയ്‌ ഒന്നൂല്ല നീ ഇപ്പൊ ചിന്തിക്കുന്നതോർത്തു ചിരിച്ചത

എനിക്കറിയാം ഇതൊന്നും വായിച്ച നിന്റെ ബോറടി മാറില്ലെന്ന് അതുകൊണ്ട് ഇതൊരു മാറായ

വേറെ ആരോടും പറയില്ലെന്ന് അമ്മൂമ്മക് വാക്ക് താ

അമ്മൂമ്മ കൈ നീട്ടി

ഞാൻ വാക്ക് കൊടുത്തു

വേറെ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ച ഒരു പെട്ടി അമ്മൂമ്മ എടുത്തു

ആകെ പോടീ പിടിച് ഇരിക്കുകയാണ്

പയ്യെ