Chapter Title : കോവിഡ്‌ ടെസ്റ്റിനിടയിലെ പരിചയം പുതുക്കൽ 8 [SameerM]

.

"എന്നും ഒരേപോലെ ആയിരിക്കും ജീവിതം എന്ന് എനിക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല".

അവൾ കേട്ടു.

"ആർക്കും അത് വാഗ്ദാനം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല".

അവൻ തുടർന്നു.

"എന്നാൽ ഞാൻ നിന്നോട് മറ്റൊരു വ്യക്തിയായി മാറില്ലെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പ് പറയാൻ കഴിയും".

അവളുടെ കണ്ണുകൾ വികാരാധീനമായി.

"എനിക്കറിയാം".

"അങ്ങനെ തോന്നാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.

"എനിക്കറിയാം".

അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.

"നീ എനിക്ക് എല്ലാം അറിയാം എന്നല്ലേ പറയാറ് "..അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

"ചിലപ്പോൾ നിനക്ക് ഉപദേശം അല്ല വേണ്ടത് "

"പിന്നെ ??"

"കേൾക്കാൻ ഒരാൾ "

ആ ഉത്തരം ഏതൊരു വിശദീകരണത്തിനും കഴിയുന്നതിലും കൂടുതൽ അവളെ സ്പർശിച്ചു.

ശ്രുതി അപ്പോഴും റൂമിൽ ഉണർന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ അന്ന് പുറത്തുപോയ ഫോട്ടോകളിലൂടെ നോക്കി കിടക്കയിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു. ലിവിംഗ് റൂമിൽ നിന്നുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ വ്യക്തമല്ല.

അവൾ കേൾക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. അമ്മയും സമീറും ഏറെനേരം സംസാരിക്കുന്നത് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. തന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരാൾ തൻറെ അമ്മയ്ക്ക് ലഭിച്ചതിൽ അവൾ സന്തുഷ്ടയായിരുന്നു. കുറഞ്ഞത് അവൾ അങ്ങനെ വിശ്വസിച്ചു. തൽക്കാലം.

ഏകദേശം 10 മണിയോടെ സമീർ ഒടുവിൽ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. "ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ എന്നാൽ ".

ലതിക തലയാട്ടി. അവൾക്ക് എന്തോ പറയാനുണ്ടായിരുന്നു. എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.

"നീ വന്നല്ലോ ..താങ്ക്സ് ഫോർ ദാറ്റ് ".

അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. "വിളിച്ചതിനും താങ്ക്സ് ".

അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി "എന്തിനു?"

"ഞാൻ ഇപ്പോഴും ഈ വീട്ടിലെ ഒരാളാണെന്ന് എന്നെ തോന്നിപ്പിച്ചതിന് ".

ആ മറുപടി അവളുടെ