Chapter Title : കോവിഡ്‌ ടെസ്റ്റിനിടയിലെ പരിചയം പുതുക്കൽ 8 [SameerM]

പുഞ്ചിരിച്ചു. "അത് ശെരിയാണ്"

ഒരു സുഖകരമായ നിശബ്ദത തുടർന്നു.പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കാൻ മതിയായ സമയം ചെലവഴിച്ച രണ്ട് ആളുകൾക്കിടയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന തരം ഒന്ന് .

അപ്പോൾ ലതിക നിശബ്ദമായി പറഞ്ഞു:

"ഇത് വല്ലാതെ മിസ്സെയ്തു "

സമീർ അവളെ നോക്കി "ഏത് ?"

"ഇങ്ങനെ ഒരുമിച്ചുള്ള ഇത്"

അവന്റെ ഭാവം ശാന്തമായിരുന്നു "എനിക്കറിയാം"

"ഇല്ല,നിനക്കറിയില്ല " അവൾ ചെറുതായി ചിരിച്ചു

" നീ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തുവെന്ന് ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചില്ല ".

"എനിക്കറിയാം".

"ഞാൻ വെറുതെ"...അവൾ നിർത്തി.

ചിലപ്പോൾ വികാരങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നത് അവരെ ചെറുതായി തോന്നിപ്പിക്കും.സമീർ കാത്തിരുന്നു.

"നിനക്ക് തിരക്കല്ലേ.."

"എന്നും അല്ലല്ലോ "

"എന്നിരുന്നാലും,എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് എനിക്കറിയാം".

അവൻ തലയാട്ടി. "ഇപ്പോൾ ശ്രുതി ഇല്ലേ?".

"എനിക്കറിയാം"

അവളുടെ ശബ്ദം കുറേക്കൂടി മൃദുവായി.സമീർ താഴേക്ക് നോക്കി.കാരണം അവന് അത് മനസിലായി. കുറച്ച് നേരം സമീറോ ലതികയോ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.അവർക്കിടയിലെ നിശബ്ദത അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കിയില്ല.

അത് പരിചിതമായിരുന്നു.ചിലപ്പോൾ വാക്കുകളേക്കാൾ സത്യസന്ധത മൗനത്തിലായിരിക്കുമെന്ന് കഴിഞ്ഞ മാസങ്ങളിൽ അവർ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. സമീർ ഒഴിഞ്ഞ ചായക്കപ്പ് മേശപ്പുറത്ത് വച്ചു.

"ആന്റി"

അവൾ അവനെ നോക്കി. "ഉം"?

"ഹാപ്പി അല്ലെ ഇപ്പൊ ?"

ആ ചോദ്യം അവളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.

അവൾ ഉടനെ തല കുലുക്കി. "എന്തുകൊണ്ട് ".

അവൻ അടുത്ത മറുപടിക്കായി കാത്തിരുന്നു. അവൾ മന്ദഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു.

" നീ അപ്പോഴും ഉത്തരം നൽകാൻ പ്രയാസമുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ ആണ് ചോദിക്കലുള്ളൂ "

“കാരണം എളുപ്പമുള്ള ഉത്തരങ്ങൾ സാധാരണയായി യഥാർത്ഥ ഉത്തരങ്ങളല്ല”

അവൾ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് നോക്കി. രാത്രിയിലെ കാറ്റ് കർട്ടൻ ചെറുതായി ചലിപ്പിച്ചു.

"ഞാൻ ഹാപ്പി ആണ് ". അവൾ ഒന്നു