Chapter Title : ഡാനിയുടെ മമ്മിയും ക്രിസ്റ്റിയും 2 [സ്മിത]

ചോദിച്ചു.

“അത് കഴിഞ്ഞ് എനിക്കും ഏതാണ്ട് എന്തൊക്കെയോ, അച്ചായന്‍ പറഞ്ഞ പോലെ മേത്ത് അവിടേം ഇവിടേം ഒക്കെ എന്തോ ഒരു തരിപ്പും പെടച്ചിലും ഒക്കെ...അവന്‍റെ മുഴുത്ത് നീണ്ടു തടിച്ച ആ സാധനം മനസ്സീന്ന് അങ്ങ് പോകുന്നില്ലാരുന്നു...പച്ചക്കറി മേടിക്കാന്‍ കടേല്‍ പോയപ്പം മുഴുത്ത വഴുതിനങ്ങ കണ്ടപ്പം അവന്‍റെ സാധനം എനിക്ക് ഓര്‍മ്മ വന്നിച്ചായാ...അവനെന്‍റെ മൊലേ പിടിച്ചതും കുണ്ടിയേ അമക്കി ഞെക്കീതും ഒക്കെ എപ്പഴും ഓര്‍ത്ത് ഭയങ്കര തരിപ്പിം ഏതാണ്ടൊക്കെയോ എനിക്കും വന്നാരുന്നു...”

ഫിലിപ്പ് അവളുടെ വാക്കുകള്‍ കണ്ണുകള്‍ മിഴിച്ച് കേട്ടിരുന്നു.

“അങ്ങനെയൊന്നും പാടില്ലാരുന്നു...”

അവള്‍ തുടര്‍ന്നു.

“ആരാ ഞാന്‍? അച്ചായന്‍റെ ഭാര്യ. ഡാനീടെ മമ്മി, എന്നിട്ട്? ദൈവം ഒരിക്കലും പൊറുക്കുകേലാത്ത ആ തെറ്റ് ചെയ്തില്ലേ ? അതില്‍ ഇച്ചിരെ എങ്കിലും സുഖം തോന്നിയെങ്കില്‍ അത് മഹാ തെറ്റല്ലേ അച്ചായാ? ആ തെറ്റ് ഞാന്‍ ദൈവത്തോട് കരഞ്ഞു പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച് മനസ്താപപ്പെട്ടു. അവന്‍റെ സാധനം പിടിച്ച് അവനെ സുഖിപ്പിച്ച കാര്യം ഓര്‍ത്തിട്ടിപ്പോള്‍ എനിക്ക് അറപ്പും വെറുപ്പുമാ... എനിക്ക് പഴയ ആ വിശുദ്ധി തിരിച്ചു കിട്ടി... പക്ഷെ അച്ചായനും കൂടി ക്ഷമിച്ചാലേ അത് പെര്‍ഫെക്റ്റ് ആകത്തുള്ളൂ...ക്ഷമിക്കില്ലേ അച്ചായാ എന്നോട്?”

ഫിലിപ്പ് അവളെ അദ്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.

“അതൊക്കെ ഞാന്‍ എപ്പഴേ ക്ഷമിച്ചു സെലിനേ...”

അയാള്‍ അവളുടെ തലമുടി തഴുകി.

“തെറ്റ് പറ്റാത്ത മനുഷ്യരുണ്ടോ?”

അവസാനം ആ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ദിവസം വന്നു. സെലിന്‍ ഭയപ്പെട്ടത് പോലെ മൂന്നാഴ്ച പെട്ടന്നു തീര്‍ന്നു. എന്നും ഡാനിയുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷവും ഉത്സാഹവും കണ്ടപ്പോള്‍ ഇനിയൊരിക്കലും ക്രിസ്റ്റിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകേണ്ടി വരില്ലെന്ന് അവള്‍ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു.

പക്ഷെ ഒരു ദിവസം ഡാനി സ്കൂള്‍ വിട്ടുവന്നപ്പോള്‍, അവന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് മനസിലായി, അവന്‍റെ മുഖത്ത് കട്ടിപിടിച്ച കിടന്ന സങ്കടത്തിനു കാരണം ആരാണ് എന്ന്.

“എന്നാ പറ്റീടീ കൊച്ചിന്?”

വൈകുന്നേരം ഓഫീസില്‍ നിന്നും വന്നപ്പോള്‍ ഫിലിപ്പ് ചോദിച്ചു. സെലിന്‍ അടുക്കളയില്‍