Chapter Title : ദമയന്തിപ്പൂട്ട് 1 [നളിനി രമണൻ]

വർത്തമാനം കേട്ട് അവൾ മീശ പിടിച്ച് വലിച്ചു...

"എന്റെ ഡ്രസ്സൊക്കെ ഊരിട്ടും അരവിന്ദേട്ടനെന്താ ഒന്നും അഴിക്കാതെ നിക്കണേ?? "

അവൾ സോഫയിൽ കിടന്നു കൊണ്ട് അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൺസ് തലോടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..

അപ്പോഴാണ് അവനും അതോർത്തത്. താനിപ്പോഴും inside ഷർട്ടിൽ നിൽക്കുകയാണ്.

"നീ അഴിക്കെടി..."

അതു കേട്ടതും മൗര്യ കിടന്നു കൊണ്ടു തന്നെ അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൻസ് ഓരോന്നായി അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അരവിന്ദ് സോഫക്കരികിൽ നിലത്തിരുന്നു കൊടുത്തു.

അവന്റെ രോമം നിറഞ്ഞ നെഞ്ച് അവൾക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. അവളുടെ കൈവിരലുകൾ ആ നെഞ്ചിൽ ഓടിക്കളിക്കുമ്പോൾ അരവിന്ദ് അവളെ പ്രണയത്തോടെ നോക്കി.

"നമുക്കിവിടുന്നു പോകാം ചിന്നൂ... എനിക്കിവിടെ പറ്റുന്നില്ല.."

മൗര്യ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് അവിശ്വസനീയതയോടെ നോക്കി.

"അപ്പോ അച്ഛൻ എന്ത് ചെയ്യും... അച്ഛന് വയ്യാത്തോണ്ടല്ലേ ഏട്ടനെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നെ?"

"അച്ഛനെന്തേലും ചെയ്തോളും. അച്ഛന് വേറേം ഒണ്ടല്ലോ മോൻ. അവനിപ്പോ ms കഴിഞ്ഞു വരും. പിന്നെ അവൻ നോക്കിക്കോളും ഇവിടത്തെ കാര്യങ്ങൾ."

"എന്നാ അരുണേട്ടൻ നാട്ടിൽ വന്നു കഴിഞ്ഞിട്ട് പോകാം നമുക്ക്. അല്ലെങ്കി അച്ഛന് വിഷമാവില്ലേ?"

മൗര്യ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ അവനു ദേഷ്യത്തേക്കാളും സങ്കടമാണ് വന്നത്.

"നീ കെട്ടിയത് എന്നെയാണോ അതോ എന്റെ തന്തയെ ആണോ??"

അവന്റെ മുഖത്ത് ദേഷ്യം നിറഞ്ഞു. കണ്ണുകളും അതുപോലെ നിറഞ്ഞു. മൗര്യക്ക് താൻ പറഞ്ഞത് അബദ്ധമായിപ്പോയെന്ന് തോന്നി.

"നീയെന്റെ തന്തേടെ വിഷമത്തിനെ പറ്റിയോർത്ത് വിഷമിക്കുന്നു, നിന്റെ പിള്ളേർക്ക് എക്സാം എഴുതാൻ പറ്റില്ലെന്നോർത്തു വിഷമിക്കുന്നു... എന്നാ ഒരു വട്ടമെങ്കിലും കെട്ട്യോനെ പറ്റിയോർത്തോ.

ഈ കെഴങ്ങൻ ഈക്കണ്ട പ്രശ്നങ്ങളൊക്കെ എങ്ങനെ deal ചെയ്യുന്നു എന്നോർത്തോ...?"

മൗര്യക്ക്