Chapter Title : ദമയന്തിപ്പൂട്ട് 1 [നളിനി രമണൻ]

മാത്രമോ.. ഇങ്ങനെയൊരവസ്ഥയിൽ താനും കൂടെ നിൽക്കുന്നില്ല എന്നാണ് മൂപ്പര് വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

" അവരെ സസ്പെൻഡ് ചെയ്താൽ എല്ലാർക്കും നിങ്ങളോടുള്ള ദേഷ്യം കൂടും. അതുകൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞത്... എല്ലാരും ഇങ്ങനെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ പാകത്തിനൊന്നും ഏട്ടൻ ചെയ്തിട്ടില്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം.. അതാണ്.."

"മിണ്ടരുത് നീ... നിനക്കെന്നോട് സ്നേഹമില്ല..."

അതു കൂടി ആയപ്പോൾ മൗര്യക്ക് സങ്കടം സഹിക്കാനായില്ല. നേരത്തേ കയറിവന്ന മൂഡെല്ലാം അതു പോലെ തിരിച്ചിറങ്ങിപ്പോയി.

"ഞാൻ പോവാ..."

അവൾ കണ്ണ് തുടച്ചുകൊണ്ട് സോഫയിൽ നിന്നെണീറ്റു. ടേബിളിലും തറയിലുമായി കിടക്കുന്ന തന്റെ ഡ്രസ്സ് എടുത്തിടാൻ തുടങ്ങി.

അരവിന്ദ് ഒരൊറ്റ കുതിപ്പിന് അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ച് അവളെ ചേർത്തു നിർത്തി.

"നിക്കെടി...തുടങ്ങിയത് നിർത്തിയിട്ടേ നീയിന്ന് ഇവടന്ന് പോണുള്ളൂ... കേട്ടോടി..."

മൗര്യ പേടിയോടെ അവനെ നോക്കി.

അവൻ അവളെ സോഫയിലേക്ക് തള്ളി ഇരുത്തിയ ശേഷം ബെൽറ്റ് അഴിച്ചു. അവളെ തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പാന്റും ഇന്നറും താഴ്ത്തി അവന്റെ ആയുധം പുറത്തേക്കിട്ടു.

ആ കറുത്ത് തടിച്ച സാധനം തന്നെ കണ്ടതും ഒന്നു കൂടി വലുതായത് പോലെ തോന്നി മൗര്യക്ക്...

ഇപ്പോൾ ആ സാധനം തന്റെ പൂറിലേക്ക് കുത്തി കയറും എന്നോർത്തപ്പോൾ അവൾക്കൊരു വിറയുണ്ടായി.

അരവിന്ദ് ചുറ്റും തലതിരിച്ച് എന്തോ തിരയുകയായിരുന്നു. കാര്യം തന്നെ തല്ലി കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യത്തിൽ നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ആണെങ്കിലും ആ നിൽപ്പിന്റെ സൗന്ദര്യം അവൾക്കാസ്വദിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

പകുതി ബട്ടനുകൾ അഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വെള്ള ഷർട്ടിലും കറുത്ത പാന്റിലും നിൽക്കുന്ന ആ മനുഷ്യൻ ഗന്ധർവൻ ആണെന്ന് തോന്നി അവൾക്ക്.

സിപ് അഴിഞ്ഞു പുറത്ത് കിടക്കുന്ന ആ ഭീമൻ കുണ്ണ കണ്ടാൽ ഇവിടത്തെ ഏതു