Chapter Title : ദമയന്തിപ്പൂട്ട് 1 [നളിനി രമണൻ]

മൂഡ് ok ആയോ?"

ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് നിന്നു സിഗരറ്റ് വലിക്കുന്ന അരവിന്ദിനെ നോക്കി മൗര്യ ചോദിച്ചു.

"പിന്നേ... അമ്മാതിരി കളിയല്ലേ നീ കളിച്ചത്...perfect ok."

അവൻ വഷളൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

"അല്ല,, ok ആയിട്ടെന്തിനാ?? നിന്റെ പിള്ളേരുടെ സസ്പെൻഷൻ പിൻവലിക്കാനാണോ?"

അരവിന്ദ് അവളെ കുറച്ചു സംശയത്തോടെ നോക്കി.

"എന്തിനാ ഇങ്ങനൊക്കെ പറയണേ? ഞാൻ അരവിന്ദേട്ടൻറെ ദേഷ്യം മാറിയോ എന്ന് ചോദിച്ചതല്ലേ 🥺🥺🥺?"

അരവിന്ദ് ഒന്നും മിണ്ടാതെ കുറച്ചു നേരം ആലോചിച്ചു നിന്നു. പിന്നെ ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്ന മെമ്മോ എടുത്ത് രണ്ടായി കീറി.

അതുമായി മൗര്യയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.. അവൾ അവനെ നിസ്സഹായമായി നോക്കി.

"സന്തോഷായോ?"

അവൻ അവളുടെ കവിളുകളിൽ ഞെരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. സോഫയിലിരുന്ന് തന്റെ മുഖത്തേക്ക് തലയുയർത്തി നോക്കുന്ന അവളുടെ ആ വിധേയത്വഭാവം അവനെ വല്ലാതെ ത്രസിപ്പിച്ചു.

"എന്നാലും എനിക്ക് നിന്റെ കഷ്ടപ്പാടോർത്തിട്ടാ... ക്ലാസ്സിലെ പിള്ളേരുടെ സസ്പെന്ഷൻ ഒഴിവാക്കാനായി വൈസ് പ്രിൻസിപ്പാളിന് കിടന്നു കൊടുത്ത ക്ലാസ്സ് ടീച്ചർ.... ഡെഡിക്കേഷൻ തന്നെ മോളെ.... "

അരവിന്ദ് മൗര്യയുടെ അടുത്തു ചെന്നിരുന്നു തോളത്തു കയ്യിട്ടുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു. അവൾ മുഖം താഴ്ത്തി.

"Out of curiosity, ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ..., എന്റെ അച്ഛനെയും നിന്റെ സ്റ്റുഡന്റ്സിനെയും എന്നെയും മൂന്നു തട്ടിൽ വെച്ചാൽ നീയതിൽ ഏതെടുക്കും? അച്ഛനെയോ അതോ സ്റ്റുഡന്റ്സിനെയോ?”

അരവിന്ദ് ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു... മൗര്യയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. അവൾ കണ്ണുകൾ തുടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടതും അവൻ ചിരി നിർത്തി.

"ഹേയ്,.. ഞാൻ തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ..."

അവൻ ശബ്ദം കൂടുതൽ മൃദുവാക്കി.

എന്നാൽ, അപ്പോഴേക്കും മൗര്യ അവന്റെ കൈ തട്ടി മാറ്റി