Chapter Title : ദമയന്തിപ്പൂട്ട് 1 [നളിനി രമണൻ]

അവളെ മതിവരുവോളം പണ്ണി അവളുടെ ആ തുടുത്ത വയറിൽ കുണ്ണപ്പാലൊഴിക്കാൻ അവന്റെ കൈതരിച്ചു.

"വാതിലടച്ചിട്ട് വാ.."

അവൻ കയ്യിലിരുന്ന പേന മുഷ്ടിയിൽ മുറുക്കിക്കൊണ്ട് അവളോട് മുരണ്ടു.

"ഇപ്പോ വേണ്ട... എല്ലാരും ഇല്ലേ?"

മൗര്യ തലകുനിച്ചു നിന്ന് പറഞ്ഞു. അവളുടെ ശബ്ദം വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"വാതിൽ അടച്ചിട്ട് വാ."

അരവിന്ദ് ഒന്നുകൂടെ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞതോടെ മൗര്യ ആശങ്കയോടെ ചെന്നു കതകടച്ചു. കതകടക്കുന്നതിനു മുന്നേ പുറത്തൊന്നും ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്താനും അവൾ മറന്നില്ല.

കതകടച്ചു തിരിഞ്ഞത് നേരെ അരവിന്ദിന്റെ നെഞ്ചിലേക്കായിരുന്നു. അവളുടെ തൊട്ടു പിറകിൽ വന്നു നിൽക്കുകയായിരുന്നു അവൻ.

അവൻ പിറകിൽ കൈകെട്ടി നിന്ന് അവളെ തലകുനിച്ചു നോക്കി.... അവന്റെ പകുതി വലിപ്പമേയുള്ളു മൗര്യക്ക്. ഒന്ന് തള്ളിമാറ്റി ഓടാൻ പോലും പറ്റില്ല.

"ഇപ്പോ വേണ്ട. പിന്നെ ചെയ്യാം... എനിക്കെന്തോ പേടി തോന്നുന്നു...പ്ലീസ്.."

അവൾ അവന്റെ വയറിൽ കൈ വെച്ചു തടഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അരവിന്ദ് അതിന് തെല്ലും വില കൊടുക്കാതെ അവളെ പൊക്കിയെടുത്തു ടേബിളിൽ ഇരുത്തി.

ഇപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം അവന്റെ മുഖത്തിന് അഭിമുഖമായി വരുന്നുണ്ട്.

"നിന്റെ സാരിയിലെ പിൻ എവടെ പോയെടി?? അല്ലെങ്കി എല്ലാം പുതച്ച് മൂടി നടക്കുവല്ലേ? ഇന്നെന്താ??? പിള്ളേരുടെ സസ്പെൻഷൻ ഒഴിവാക്കാൻ എന്നെ മയക്കാൻ വന്നതാണോടി കൊച്ചു പൂറി? "

അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"ഛീ, അല്ല 🥺🥺🥺..."

അവൾ അസഹ്യതയോടെ തലതിരിച്ചു.

"എന്തായാലും നന്നായി....... നല്ല സമയത്താ നീ കേറി വന്നത്... ഇന്നെന്റെ മോള് കൊറച്ചനുഭവിക്കും...."

അരവിന്ദ് അവളുടെ താടിയിലെ കുഞ്ഞ് മറുകിൽ നാക്ക് ചുഴറ്റിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

"ഏയ്യ്...... വേണ്ടാ...."

"വേണ്ടെന്നോ!!!!