Chapter Title : ദമയന്തിപ്പൂട്ട് 2 [നളിനി രമണൻ]

ശ്രദ്ധിച്ചത്... സീൽക്കാരം ആണിന്റെ മാത്രമേയുള്ളു... പെണ്ണിന്റെ കേൾക്കാനില്ല... ഇനി ഇവനെങ്ങാനും....

ചതിച്ചോ അമ്മേ..... 🥺🥺🥺🥺🥺🥺

സ്വാമി നെഞ്ചത്ത് കൈവെച്ചു പോയി... വേലക്കാരികളാണേലും തരക്കേടില്ലായിരുന്നു...

അവന്റെ തലമണ്ട അടിച്ചു പൊളിക്കാനായി ഒരു മടലും എടുത്ത് പിടിച്ച് സ്വാമി തപ്പിത്തപ്പി നടന്നു...

ഏകദേശം അടുത്തെത്തി റാന്തലിന്റെ തിരി പൊക്കിയപ്പോഴാണ് 'കളിയിൽ' ലയിച്ചു നിന്ന ശങ്കുണ്ണി എന്ന ഏക വിത്ത് ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞത്...

എന്നാലതിനേക്കാൾ ഞെട്ടിയത് തന്ത കുപ്പുസ്വാമി തന്നെയാണ്.

വാഴക്ക് തുളയുണ്ടാക്കി പണ്ണുകയാണ് തന്റെ മകൻ......

കുലച്ചു നിൽക്കുന്ന നേന്ത്രവാഴയാണ് അവന്റെ ദമയന്തി....

സ്വാമി അവനെ തരിച്ചു നോക്കി നിന്നു. കുറച്ചു സമയത്തിനു ശേഷം സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്ന് തിരികെ നടന്നു.

അച്ഛനിപ്പോൾ മന്ത്രം ചൊല്ലി അണ്ടി കരിച്ചു കളയും എന്ന് പേടിച്ചു നിന്ന ശങ്കുണ്ണി ആശ്വാസത്തോടെ നെഞ്ച് തടവി...

തിരികെ നടക്കുന്നവഴി കാലിൽ കുത്തിക്കയറിയ മുരിക്കിൻമുള്ളുപോലും കുപ്പുസ്വാമി അറിഞ്ഞില്ല. അത്രക്കുണ്ടായിരുന്നു അയാളുടെ സങ്കടം.

അങ്ങേരുടെ സങ്കടം ആ നേന്ത്രവാഴയുടെ ഭാവിയോർത്തല്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ, മുപ്പതിനോടടുത്ത തന്റെ മകന് കള്ളവെടി വെക്കാൻ പോലും ഒരു പെണ്ണില്ലല്ലോ എന്നായിരുന്നു.

പിന്നെ അയാളോർത്തു... സ്വതേ കുറച്ചു മടിയനും പേടിച്ചുതൂറിയും അന്തർമുഖനുമായിട്ടുള്ള തന്റെ മകൻ കള്ളവെടി വെക്കാൻ പോയിട്ട് കണ്ണിറുക്കി കാണിക്കാണെങ്കിലും ഒരു പെണ്ണിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കും എന്ന് കരുതിയത് തന്നെ ഒരത്യാഗ്രഹമല്ലേ??

അവനൊരു ബോധമില്ലാത്തവനാണ്... അടുത്ത തലമുറ എന്നൊരു ചിന്തയൊന്നും തലയിൽ കാണില്ല... തനിക്കൊരു പേരക്കുട്ടിയെ വേണമെങ്കിൽ താൻ തന്നെ മനസ്സ് വെക്കണം. ആയ കാലത്ത് ഒരു കുഞ്ഞിക്കാല് കണ്ടാൽ അതിനെയെങ്കിലും തന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് വളർത്തിയെടുക്കാം...

എന്തായിരുന്നു അവൻ മോങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന പേര്.....? ദമയന്തി...

ഇന്നാട്ടിൽ ദമയന്തികൾ പലതുണ്ടെങ്കിലും