Chapter Title : ദമയന്തിപ്പൂട്ട് 2 [നളിനി രമണൻ]

കാര്യങ്ങൾ അതു പോലെ അരവിന്ദനെയും പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി.

ഇതെന്ത് തേങ്ങയാണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് അരവിന്ദന് തോന്നിയെങ്കിലും മുത്തശ്ശനു വിഷമമാകും എന്നോർത്ത് അവനത് പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല.

"ഇത് മോനുള്ളതാണ്... ശീഘ്രസ്ഖലനമൊന്നും വരാതിരിക്കാൻ..."

അത് കേട്ടതും അരവിന്ദ് ഞെട്ടി..

"ഹേയ്യ്... ഞാൻ അതിന് physical ആയിട്ടൊന്നും ചെയ്യാൻ പോണില്ല... ചെറിയ കുട്ടിയാണ്. എനിക്കൊന്ന് വളക്കണം. അത്രേയുള്ളൂ..."

"ഹാ മതീന്നെ.. പാലും പാലടയും ഒന്നുമല്ല കേടായിപ്പോകാൻ.. നിനക്ക് വേണ്ടുമ്പോ എടുത്ത് ഉപയോഗിച്ചാൽ മതി."

മുത്തശ്ശൻ സമാധാനിപ്പിച്ചെങ്കിലും അരവിന്ദനൊരു കുറച്ചിൽ തോന്നി... കാര്യം താനൊരു കന്യകൻ ആണെങ്കിലും ഒരു പെണ്ണിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ഇമ്മാതിരി മരുന്നിന്റെയൊന്നും ആവശ്യം വരില്ല എന്നൊരു തോന്നൽ ഉണ്ടായിരുന്നു..

അതിന് മേലെയാണ് മുത്തശ്ശൻ കത്തി വെച്ചത്.... ഹാ,, ആവശ്യം വന്നാൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ മതിയല്ലോ... നോക്കാം...

ഏലസ്സിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് മറ്റൊരു പ്രശ്നം ഉദിച്ചു വന്നത്.

"ആ കുട്ടി ഏലസ്സൊന്നും ഇടില്ല... അതിന് അതൊന്നും ഇഷ്ടല്ല. അമ്മ പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.."

"അപ്പൊ പിന്നെന്താ ചെയ്യാ മോനെ... പ്രാപിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ അവളുടെ ആരോഗ്യം ക്ഷയിക്കും. അവൾ തളർന്നു പോകും."

"സാരല്ല... അതൊക്കെ പ്രാപിച്ചു കഴിയുമ്പോഴത്തെ കാര്യല്ലേ... അതിനൊക്കെ ഇനീം സമയണ്ട്. അപ്പോ നോക്കാം.."

"ന്നാ പിന്നെ നമുക്കിറങ്ങാം... ഉറക്കക്ഷീണണ്ട് നിനക്ക്.. വീട്ടിലെത്തി നല്ലോണം ഉറങ്ങിക്കോളാ.... വിഷുവാ വരണത്.. രാമചന്ദ്രനും കുടുംബവും എന്തായാലും വരും. അന്നേരം കുട്ടിയോട് വിഷയം അവതരിപ്പിക്ക്യ... ബാക്കിയെല്ലാം ദേവി നോക്കിക്കോളും..."

ശങ്കുണ്ണി അവന്റെ പുറത്തു തട്ടി.

ഈ പരീക്ഷണം ഒന്നു കഴിഞ്ഞ് കിട്ടിയല്ലോ എന്ന സന്തോഷത്തിൽ അരവിന്ദ് മുത്തശ്ശനെ നമസ്കരിച്ചു.

↔️↔️↔️↔️↔️↔️↔️↔️↔️↔️

വിഷു കഴിഞ്ഞ് തൊട്ടടുത്ത ദിവസം ഉച്ചക്ക് മുന്നേ രാമചന്ദ്രനും