Chapter Title : ദർശന 3 [Thomas Alva Edison]

കഴിഞ്ഞാൽ നിർത്തും എന്ന് കരുതി കാത്തിരുന്ന എന്നെ ഒരുമാതിരി പൊട്ടൻ ആക്കി കൊണ്ട് അവൾ പിന്നെയും തുടർന്നു….ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഞാൻ സമയം നോക്കി…..2 മണി….11 മണിക്ക് തുടങ്ങിയ കച്ചേരി ആണ്….ഇവൾക്ക് മടുക്കുന്നില്ലേ… ഇനീം പറഞ്ഞില്ലേ ഇന്നിവൾ ഉറക്കില്ല എന്നെ….

"അതേ….. ആ വോളിയം ഒന്ന് കുറക്കുവോ ബാക്കിയുള്ളവർക്ക് ഉറങ്ങണം….!"

മയത്തിൽ പറയാം എന്ന് വെച്ചാണ് തുടങ്ങിയത്….പറഞ്ഞു വന്നപ്പോ ഇങ്ങനേം…… വോളിയം കുറക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് കൂടുകയാണല്ലോ ചെയ്തത്… വിതുമ്പല് മാറി കരയാൻ തുടങ്ങി… മൈര് എനിക്ക് വിറഞ്ഞിങ് വന്നു….

"ഏയ്യ്… സോറി…ഇന്നലെ രാത്രി ഉറക്കം ശരിയായില്ല നല്ല ക്ഷീണിണ്ട്….അതോണ്ട് ഇനി കരഞ്ഞു ബുദ്ധിമുട്ടിക്കല്ലേ പ്ലീസ്….!"

എന്തോ അങ്ങനെ പറയാൻ തോന്നി….ഇനിം ശബ്ദെടുത്താ അവൾ ഇനിയും കരയത്തെ ഒള്ളു……. ഞാൻ പുതപ്പെടുത്തു തലവഴി മൂടി കിടന്നു….. ഒരു രണ്ട് മിനിറ്റ് കൂടി ആ യന്ത്രം പ്രവർത്തിച്ചു കാണും പിന്നെ ശബ്ദം ഒന്നും കേട്ടില്ല….. ഞാനും നിദ്രയിലേക്ക് വീണു…….

"ക്സാം ഒക്കെ എന്തൊക്കെയോ എഴുതിവെച്ചിട്ടിണ്ട്… എനിക്ക് നിന്നേ ഇപ്പ കാണണം….ചാപ്പി നീ ഇപ്പം അടുത്തുണ്ടെൽ നിന്നേ ഞാൻ കടിച്ച് തിന്നേനെ…..നിനിക്ക് ഞാൻ ഒരു ഗിഫ്റ്റ് വാങ്ങിച്ചിട്ടുണ്ട്….!"

"ഡീ നാറി… ന്നെ ചാപ്പീന്ന് വിളിക്കരുതെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ...ഗിഫ്‌റ്റോ… എന്താത്….!!"

"ഏയ്യ്… അത് സർപ്രൈസ്….. വന്നിട്ട് നേരിട്ട് കൈപറ്റിയാൾ മതി….. ആാാാാആാാഹ് ………..!!"

"കുഞ്ഞൂ……!"

ഒരു ഞെട്ടലോടെയാണ് ഞാൻ ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കുന്നത്….ഈ സ്വപ്നം പതിവാണ്….കുഞ്ഞു മരിച്ചപ്പോഴൊക്കെ സ്ഥിരം ആയിരുന്നു….ഇത് താങ്ങാൻ പറ്റാഞ്ഞിട്ട വെള്ളമടി തുടങ്ങിയത് തന്നെ….പക്ഷെ ഇപ്പോ കുറച്ചായി ഇതെന്നെ അലട്ടിയിട്ട്….. ഇന്ന് കാണാൻ എന്താ കാരണം ആവോ….ഞാൻ വേറെ ആളെ കെട്ടിയത് കൊണ്ടുള്ള ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ ആവുമോ അത്…..എവിടെ നിന്നോ ഒരു ശബ്ദം ചെവിയിലേക്ക് വരുന്നുണ്ട്… ചെവി കൂർപ്പിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ നേരത്തെ കേട്ട അതെ വിതുമ്പല്….എന്താ ഇത് കരച്ചിൽ മെഷീനോ…. സമയം നോക്കിയപ്പോൾ 5:15….. ദൈവമേ ഇത് ഇന്നലെ തുടങ്ങിയ കരച്ചിൽ ആണോ….. ഇതിനൊന്നും ഉറക്കോം ഇല്ലേ….. ഞാൻ എന്താ ഇവളെ കയറി പിടിച്ചോ… ഇതെന്ത് മൈരിനാണ് ഈ കരയണത്…...തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കുറേ നേരം കിടന്നു….ഉറക്കം വരണേ ഇല്ല..
എങ്ങനെ ഉറങ്ങാൻ ആണ് അടുത്ത് ഒരു മെഷീൻ