Chapter Title : ഡേവിഡ് ഡേവിഡ് മിസ്റ്റർ ഡേവിഡ് 4 [ഡേവിഡ് ജോൺ]

തുറന്നു വല്ലതും പറഞ്ഞതിൽ സന്തോഷം തോന്നി. ഞാൻ ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്നും വെള്ളവുമെടുത്തു നേരെ വന്നു സോഫയിൽ ഇരുന്നു.

ഡേവി - ചേച്ചി ഇരിക്ക്. ഇരുന്നു സംസാരിക്കാം.

മേഴ്സി - എനിക്കു വേണമെങ്കിൽ ഇരിക്കാൻ അറിയാം. നീയെന്നെ ഇരുത്തണ്ട. നിന്നോടു കുറച്ച് സംസാരിക്കണം എനിക്കു.

ഡേവി - ചേച്ചി പറയാനുള്ളത് പറഞ്ഞോ.

മേഴ്സി - മിനിങ്ങാന്നു സംഭവിക്കാൻ പാടില്ലാത്തത് സംഭവിച്ചു. അതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്നെനിക്കു അറിയില്ല. പക്ഷേ സംഭവിച്ചു പോയി. ഞാൻ നിന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നുമില്ല. തെറ്റ് എന്റെയാണ്. നമ്മൾ ഫ്രണ്ട്സ് അല്ല. കുഞ്ഞമ്മയും മകനും തന്നെയാ. നീയെന്നെ ചേച്ചി എന്ന് വിളിച്ചോ പക്ഷേ ഇനി മേലാൽ എന്നെ ആാ കണ്ണു കൊണ്ട് കാണരുത്.

ഞാൻ എന്തോ പറയാൻ വന്നെങ്കിലും ചേച്ചി പറയാൻ സമ്മതിച്ചില്ല. ചേച്ചി വീണ്ടും തുടർന്നു.

മേഴ്സി - നീ ഇടയ്ക്ക് കയറല്ലേ. ഞാൻ പറയട്ടെ. ഇന്നലെ തൊട്ട് നിന്നോടു പറയാൻ ശ്രമിക്കുവാണ്. എനിക്കറിയാം ഇത് നമ്മൾക്കു രണ്ടു പേർക്കും ഭയങ്കര ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. വല്ലാത്ത വീർപ്പ്മുട്ടലാണ്. നമ്മൾ രണ്ടു പേരും പഴയ പോലാവൻ കുറച്ചു സമയം എടുക്കും. അത് കൊണ്ട് നീ ഇന്ന് വൈകീട്ട് സെലിന്റെ അടുത്തേക്ക് പൊക്കോ. ഒരു രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞു വന്നാൽ മതി. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഞാൻ സെലിനോട് എന്തെങ്കിലും ഒരു കാരണം പറഞ്ഞോളാം. നീയായിട്ട് അവളോടു ഒന്നും പറയാൻ നിക്കണ്ട.

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എഴുന്നേറ്റു മുകളിലേക്ക് പോയി. എന്റെ മനസ്സ് കലുഷിതമായിരുന്നു. പിന്നെ ആലോചിച്ചപ്പോൾ അത് നന്നായെന്ന് തോന്നി. അല്ലെങ്കിൽ അങ്കിൾ വന്നു കഴിയുമ്പോൾ അടയും ചക്കരയും പോലെ ഇരുന്നവർക്