Chapter Title : ഡേവിഡ് ഡേവിഡ് മിസ്റ്റർ ഡേവിഡ് 4 [ഡേവിഡ് ജോൺ]

കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഡേവി - രാധ ചേച്ചി ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ. ഇവിടെയിരുന്നെ. എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്ന ചേച്ചിയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഒരു പരിചയവുമില്ലാത്ത എന്റെ മുഖത്തെ വിഷമം ചേച്ചി മനസിലാക്കിയല്ലോ.

ഞാൻ എന്റെ കുഞ്ഞമ്മയുമായിട്ട് ചെറിയൊരു വഴക്കിട്ട് വന്നതാണ്. എന്നോടു രണ്ടു കുഞ്ഞമ്മമാർക്കും വലിയ സ്നേഹമാ. ഇന്ന് പെട്ടെന്ന് വഴക്കു പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനിങ് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. ദാഹിച്ചപ്പോൾ ഇവിടെ കയറി. ഇത്രേയുള്ളൂ. ഇനി ചേച്ചി എന്തിനാ അങ്ങോട്ടു പോയപ്പോൾ കണ്ണു തുടച്ചത്. അതും കൂടെ പറ.

രാധ - എന്തു പറയാനാ മോനേ. ഓരോരോ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തു സങ്കടം വരുന്നു. അത്രയേയുള്ളൂ.

ഡേവി - നമ്മൾ സങ്കടപ്പെടുമ്പോൾ അത് കാണാൻ ആളില്ലെങ്കിൽ സങ്കടപെട്ടിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല. അത് കൊണ്ട് ഇനി എന്തു കാര്യമാണെങ്കിലും സങ്കടപ്പെടണ്ട. പിന്നെ ഞാൻ ഇറങ്ങിയെക്കുവാ. ഇന്ന് വഴക്കിട്ടത് കൊണ്ട് ശ്രീജയെ പരിചയപ്പെട്ടു. അത് പോലെ ചേച്ചിയെയും പരിചയപ്പെട്ടു.

രാധ - അപ്പോ നിനക്കു അവളെ അറിയില്ലായിരുന്നോ. നിങ്ങളുടെ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ കരുതി പരിചയക്കാരായിരിക്കുമെന്ന്.

ഡേവി - എനിക്കു എവിടെയോ കണ്ടു പരിചയം തോന്നി, എന്നല്ലാതെ ആളെ മനസിലായില്ല. അല്ലെങ്കിലും എനിക്കു പെൺപിള്ളേരുമായിട്ട് അങ്ങനെ സംസാരിച്ചു ശീലമില്ല. അവരോടു നേരെ ചൊവ്വെ സംസാരിക്കാൻ അറിയത്തുമില്ല.

രാധ - അതെനിക്ക് തോന്നി. സംസാരം തീരെയില്ല. പക്ഷേ നിന്റെ കണ്ണത്ര ശെരിയല്ല.

ഞാൻ ആകെ ചമ്മി. അവിടുന്ന് പെട്ടെന്ന് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. തിരിച്ചു നേരെ വീട്ടിലേക്കു വിട്ടു. സമയം ഏതാണ്ട് മൂന്നായി. ശ്രീജയുടെ അവിടെ നിന്നും കഴിച്ച കാരണം വിശപ്പില്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും വീട്ടിലെ