Chapter Title : ദയാവധം [ആനീ]

വീണ്ടും അരിച്ചിറങ്ങി കാൽമുട്ടിൽ തൊടുന്നു, ശരീരമാകെ ഓടി നടക്കുന്നു..

കണ്ടാൽതന്നെ അറിയാം ദയക്ക് നല്ല പേടിയുണ്ട് എന്നാലവൾ ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല.

ബാലചന്ദ്രൻ ദയയോട് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട് , അതിലുടെ അവളുടെ പ്രതികരണം അയാൾ നിരീക്ഷിക്കുന്നുമുണ്ട് പേടികൊണ്ടാവണം ദയയുടെ കഴുത്തിലെ ഞരമ്പുകൾ വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നുണ്ടായിരിന്നു..

ഇതേ സമയം പെട്ടന്ന് തോന്നിയ ഒരു കുസൃതിയിൽ ദയയുടെ അ കൊഴുത്ത തുടകളിൽ ബാലചന്ദ്രൻ അമർത്തി ഒന്ന് കശക്കി..

“ഹ്യൂ”

താഴേക്ക് നോക്കാതെ തന്നെ അവൾ അറിയാതെ വായ പുളന്നു….

ബാലചന്ദ്രൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.. ദയയുടെ മുഖം വിവർണ്ണമായി… അനന്തുവിന്റെ നെഞ്ച് കാളി…

“അപ്പോൾ ദയക്ക് ഫിലിങ്ങ്സ് ഉണ്ടല്ലേ അതല്ലേ കരഞ്ഞത് ഞാൻ റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്യട്ടെ ”

ബാലചന്ദ്രൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു…

“അതിന് സാർ എന്താ ചെയ്തത് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ”

ദയ അതിശയഭാവത്തോടെ അയാളെ നോക്കി…

“ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ല പക്ഷേ ദയ എന്തിനാ ശബ്‌ദമുണ്ടാക്കിയത്”…

“അത് അ അപകടം കഴിഞ്ഞതിൽ പിന്നെ ഇടക്ക് അങ്ങനെയാ ഞാൻ അറിയാതെ തന്നെ ഓരോരോ ശബ്‌ദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി പോകും”

“ഓഹോ കൂൾ”

“എന്തേലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ സാർ”

“ഏയ്‌ ഇല്ല ദയ താഴേക്ക് നോക്കാതെ അ ക്യാമറയിൽ ശ്രെദ്ധിക്കുക ”

“ശെരി സാർ”

ബാലചന്ദ്രൻ ഉറപ്പിച്ചു ഇവൾക്ക് ഒരു കുഴപ്പമയുമില്ല ഫുൾ അഭിനയമാണ് കള്ളി അങ്ങനെ വെറുതെ വിറ്റാൽ പറ്റില്ലല്ലോ…

അതെസമയം ദയ വീണ്ടും ക്യാമറയിൽ ശ്രെദ്ധിച്ചു കിടന്നു…

വീണ്ടും അയാളുടെ കൈകൾ അവളുടെ തുടകളിലേക്ക് ചലിച്ചു അവന്റെ പരുപറുത്ത കൈകൾ തുടയിൽ നിന്നും പതിയെ ചലിക്കുന്നതും അതിൽ ഒരു കൈ തെന്നി മാറി