Chapter Title : ദയാവധം [ആനീ]

ദയ ഭയത്തൽ വിയർത്തുകുളിക്കാൻ തുടങ്ങി അവൾക്ക് ക്തന്റെ മുഖത്തുള്ള വിയർപ്പുതുള്ളികൾ തുടക്കണമെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും ബാലചന്ദ്രൻ ഉള്ളത് കൊണ്ട് കൈകൾ അനക്കാൻ പറ്റില്ലെന്നും അതിന് മറ്റൊരു വഴിയുമില്ലെന്ന് അവൾ ഓർത്തു…

പെട്ടന്ന് ബാലചന്ദ്രന്റെ കൈകൊണ്ട് തന്റെ കാലുകൾ പതുക്കെ ഉയരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു അവളുടെ ചങ്ക് പടപാടാ ഇടിക്കുവാൻ തുടങ്ങി…

അതാ അയാൾ കാലുകൾ നന്നായി തഴുകുന്നു…ശോ ഇയാള് എന്തിന്റെ പുറപ്പാടാ ആവോ….ഇയാള് ആളൊരു വൃത്തികെട്ടവനാണ് ഉറപ്പ് തന്റെ ശരീരത്തിൽ കൂടെ അയാൾ മനപ്പൂർവം വിരലുകൾ ഓടിക്കുകയാണ് താൻ ഇതിൽ തോറ്റാൽ ഉറപ്പായും ജയിലിൽ ആയിരിക്കും കിടക്കേണ്ടി വരുക …. തങ്ങളുടെ പ്ലാൻ ഒന്നും നടക്കുകയും ഇല്ല എങ്ങനെ എങ്കിലും ജയിക്കണം ഒരിക്കലും തോൽക്കരുത് …ദയ മനസ്സിൽ ഊട്ടി ഉറപ്പിച്ചു..

ഇതേ സമയം ബാലചന്ദ്രൻ മിടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ ദയയുടെ കാലുകൾ തടവി പിന്നെ

നന്നായി ധരിച്ചിരുന്ന അ വൈറ്റ് ഷൂസ് അയാൾ പതുക്കെ അഴിച്ചുമാറ്റി, ആ ചാര കളർ ഷോക്സ്സിൽ പൊതിഞ്ഞ ആ വെണ്ണകാലുകളിൽ സ്വർണ്ണ നിറമുള്ള കാൽ കൊലുസ്സുകൾ അവൾ ധരിച്ചിരുന്നു അയാൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഷോക്സ് പതിയെ വലിച്ചുരി..

“ചിലും”

ആ കൊലുസ്സുകൾ കിലുങ്ങി…അയാൾ പതിയെ കുനിഞ്ഞു കൊണ്ട് അതിലെ ദയയുടെ വിയർപ്പു ഗന്ധം മുക്കിൽ വലിച്ചു കയറ്റി…പിന്നെ അത് രണ്ടും തന്റെ പോക്കറ്റിലേക്ക് ഇട്ടു…അവളുടെ ചെറിയ പാദങ്ങൾളും അതിൽ പറ്റി ചേർന്നിരിക്കുന്ന ആ സ്വർണ്ണ കൊലുസ്സും ആരെയും കൊതിപ്പിക്കുന്ന അ തുടുത്ത വിരലുകളും അതിന്റെ നഗങ്ങൾക്ക് നൽകിയ അ ചുവന്ന ചായവും അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു ആന്തൽ ഉണ്ടാക്കി…

“എന്തൊരു ചരക്കാ ദൈവമേ ഇത് കാൽ വിരൽ മുതല് മേലോട്ട് തിന്നാൻ ഉണ്ടല്ലോ ഇതിനെ ഹോ”

അയാൾ മനസ്സിൽ ഓർത്തു…പിന്നെ അ കാൽ കുറച്ച് ഉയർത്തി അതിലെ വിയർപ്പ് ഗന്ധം ആവോളം വീണ്ടും മണത്തു.

“ഹോ വല്ലാത്തൊരു ഗന്ധം ഇത് വിയർപ്പൊ അതോ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന വിഞ്ഞോ ”

ബാലചന്ദ്രൻ മനസ്സിൽ ഓർത്ത് കൊണ്ട് കൈകൊണ്ടും പാന്റിൽ കൂടെ കുണ്ണയെ ഒന്ന് മുറുകെ പിടിച്ച് തലോടി കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ അടച്ച് മുഖത്ത് പുഞ്ചിരിയോടെ അ സുഗന്ധമുറുന്ന തള്ളവിരലുകൾ