Chapter Title : ദീപമാഡവും ആശ്രിതനും 2 [കുഞ്ഞൂട്ടൻ]

കണക്കിനായിരുന്നെങ്കിലും അവൻ അതൊന്നുമറിയാതെ ട്രാക്ക് സൂട്ടിനേ കുത്തിയുയർത്തി കൂടാരം കണക്കിന് നിൽക്കുന്നു. അപ്പോഴവനേ പിടിച്ചു താഴ്ത്താനുള്ള ദൈര്യം എനിക്കുണ്ടായില്ല. ഞാൻ താഴെയെത്തി പെട്ടെന്ന് തന്നേ ഗ്ലാസ് വാങ്ങി. ഗ്ലാസ് തരുന്നതിനിടയിൽ അവരെന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് നോക്കി. ഞാനും തല താഴ്ത്തി എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് നോക്കിയ സമയം കൊണ്ട് അവർ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ് പോയിക്കളഞ്ഞു. നെഞ്ചിലേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ വീണ്ടും തകർന്നു. കുട്ടനിൽ നിന്നും തെറിച്ച വെളുത്ത് കൊഴുത്ത ശുക്ലം താഴെക്കൊഴുകാനായി റെഡിയായി നിൽക്കുന്നു. അവർ അകത്തു കയറി വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടു ആ ശബ്ദം കേട്ട ശേഷമാണ് ഞാൻ മുകളിലേക്ക് കയറിയത്. മുകളിലെത്തിയ ഞാൻ ഗ്ലാസ് ജനൽ പടിയിൽ വച്ചു. ബെഡ് ഷീറ്റ് എടുത്ത് നെഞ്ചിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന ശുക്ലം തുടച്ച് തലയിണയിൽ മുഖമമർത്തി കിടന്നു.

കടന്നുപോയ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു. എന്തു ചെയ്യുമെന്നൊരു എത്തുംപിടിയും ഇല്ലതിരുന്ന എന്റെ മനസ്സ് വരാൻ പോകുന്ന ഭവിഷ്യത്തുകൾ ഓരോന്നായി മനസ്സിലേക്ക് കൊണ്ടു വന്നു. നാളെത്തന്നേ ചിലപ്പോൾ ഇവിടെന്ന് താമസം മാറാൻ പറഞ്ഞേക്കും എന്നതിലുപരി ഞാൻ പേടിച്ചത് മാഡം ഇത് മറ്റാരോടെങ്കിലും പറയുമോ എന്നായിരുന്നു. അങ്ങനേ ഓരോന്നും മനസ്സിനേ വേട്ടയാടുന്നതിനിടയിലാണ് മൊബൈൽ ശബ്ദിച്ചത്....വാട്ട്സപ്പിൽ മെസേജ് വന്നതായിരുന്നു. ഞാൻ അത് ഓപ്പൺ ചെയ്തു. ദീപമാഡത്തിന്റെ മെസേജാണെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം ഇടിവെട്ടിയ പോലെ തോന്നി പോയി. മെസേജ് : " പേർസണലായിട്ടുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ ഡോറും ജനലും ലോക്ക് ചെയ്യണം." എന്നായിരുന്നു അത്. മെസേജ് അയച്ച ശേഷം മാഡം ഓഫ് ലൈനിൽ പോയിരുന്നു. എന്തു മറുപടി കൊടുക്കും എന്നാലോചിച്ച് ഓരോന്നും ടൈപ്പ് ചെയ്തെങ്കിലും എല്ലാം മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു. എനിക്ക് എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു. ഇനി ആവർത്തിക്കില്ലെന്നും പറഞ്ഞ് സോറി പറഞ്ഞാൽ ചിലപ്പോൾ പാവം തോന്നിയിട്ടെണ്ടെങ്കിലും ആരോടും പറഞ്ഞ് മാഡം നാണം കെടുത്തില്ലെന്നെനിക്ക് തോന്നി. ഞാൻ അങ്ങനെ തന്നെ മെസേജ് ചെയ്തു. മാഡം ഓൺലൈനിൽ വന്നില്ല. ഞാൻ രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് ധൈര്യം സംഭരിച്ച് മാഡത്തിന്റെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു. ദീപ മാഡം എന്ന് പേര് ഡിസ്പ്ലേയിൽ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത ധൈര്യം എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ മറഞ്ഞു. അവസാന റിംഗും കേട്ട്