Chapter Title : ദീപമാഡവും ആശ്രിതനും 2 [കുഞ്ഞൂട്ടൻ]

വെയ്റ്റ് ചെയ്തു. മാഡം : താമസം മാറണമെന്നൊന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. അതെനിക്ക് നേരിയ ആശ്വാസം നൽകി. വീണ്ടും മാഡത്തിന്റെ അടുത്ത മെസേജ് വന്നു. മാഡം : ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതൊക്കെ നിന്റെ വ്യക്തിപരമായ കാര്യമാണ്. എന്നാലും അതൊന്നും അത്ര നല്ലതല്ല ഭാവിയിൽ നിനക്കു തന്നെ ദോഷം ചെയ്യും. നിന്നോട് ഇപ്പോഴും സ്നേഹമുള്ളത് കൊണ്ടു പറഞ്ഞതാ. ഞാൻ : അറിയാണ്ട് പറ്റിപ്പോയതാ.... മാഡം : അറിയാണ്ടോ ഇതോ...? ഞാൻ : അരോടും പറയരുത് പ്ലീസ്... ഞാൻ യാജിച്ചു. മാഡം : ഞാൻ അരോടും പറയാനൊന്നും പോണില്ല. പറയാൻ പറ്റുന്ന കാര്യം അല്ലല്ലോ... കാണിച്ചു കൂട്ടിയത്. എന്നെ യൊന്ന് കുത്തി പറഞ്ഞതാണെങ്കിലും എനിക്ക് സമാധാനമായി. ഞാൻ : താങ്ക്സ്, ഇപ്പോഴാണ് പേടി മാറിയത്. മാഡം : മം കള്ളത്തരം ചെയ്യുമ്പോൾ പേടി വേണം.

അങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞും ഉപദേശിച്ചും ചാറ്റ് ഒരുപാട് നേരം നീണ്ടു. അവരോട് ഒരുപാട് അടുത്തതായി എനിക്ക് തോന്നി. മാഡം ആരോടും പറയില്ലെന്നും ഇവിടെ താമസിക്കാമെന്നും ആ സംസാരിത്തിൽ നിന്നും എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഒരുപാടു നേരത്തേ ചാറ്റിനു ശേഷം മാഡം : നേരം ഒരുപാടായി കിടന്നുറങ്ങ്. ഗുഡ് നൈറ്റ്. ഞാൻ : ഗുഡ് നൈറ്റ് മാഡം. എന്നും പറഞ്ഞ് അന്നത്തെ ചാറ്റ് അവിടെ കഴിഞ്ഞു സമാധാനത്തോടെ ഞാൻ പാലും കുടിച്ച് കിടന്നുറങ്ങി. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഞാൻ എട്ടുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഉറക്കം മാറിയെങ്കിലും ഞാൻ കിടക്കയിൽ തന്നെ കിടന്ന് ഇന്നലേ നടന്നതെല്ലാം ആലോചിച്ചു. വേറേ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും താഴെക്ക് പോയി മാഡത്തേ ഫെയ്സ് ചെയ്യാൻ എന്തോ ഒരു നാണക്കേട് തോന്നി അതുകൊണ്ട് തന്നെ ചായകുടിയും നടന്നില്ല. ഒരു അരമണിക്കൂറോളം ആ കിടപ്പ് കിടന്നപ്പോൾ മൊബൈൽ റിംഗ് ചെയ്തു. ഞാൻ ചാടിവീണ് ഫോണെടുത്തു. മാഡമാണ്.... ഉള്ളിൽ നാണക്കേടും പേടിയും അലയടിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ കാൾ എടുത്തു. മാഡം : എണിക്കാൻ ഉദ്ദേശം ഒന്നും ഇല്ലേ...? ഞാൻ : ഞാൻ എണിറ്റു. മാഡം : പിന്നെ എന്തുപറ്റി താഴെക്കൊന്നും കണ്ടില്ല. ഞാൻ : ഞാൻ വരാൻ തുടങ്ങുവായിരുന്നു. മാഡം :