Chapter Title : ദീപമാഡവും ആശ്രിതനും [കുഞ്ഞൂട്ടൻ]

എകദേശം എന്റെയത്രയും തന്നെ. കുറച്ചു തടിയൊക്കെയുണ്ട് ഓവറല്ല അത്യാവശ്യം ഷെയ്പ്പും കൈമുട്ടുവരെയുള്ള കറുപ്പിൽ വർക്കുള്ള ബ്ലൗസ്സും അതേ ഡിസൈനിൽ പ്ലീറ്റ് ഒതുക്കി ഭംഗ്ഗിയിൽ ഉടുത്ത സാരിയും കണ്ണിന് കുളിർമ്മയേകി. തള്ളി നിൽക്കുന്ന നെഞ്ച് കണ്ടാലറിയാം മൂലകങ്ങൾക്ക് നല്ല വലിപ്പം ഉണ്ടെന്ന്. വിരിഞ്ഞിറങ്ങിയ അരക്കെട്ട് സാരിയിൽ ആണെങ്കിലും മനസ്സിലാകും. അരക്കെട്ടുകൾക്ക് നടുവിലായി പ്ലീറ്റ് നുറിഞ്ഞുടുത്തിരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അകത്തേക്ക് ആ മദനച്ചെപ്പ് എങ്ങനെയാകുമെന്ന് എന്റെമനസ്സിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. കൂടുതൽ വർണ്ണനകൾ പിന്നീടാകാം കാരണം ഇപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ഹൃദയം ഇരട്ടിയോളം സ്പീഡിൽ തുടിച്ച് രക്തയോട്ടം മൂർച്ഛിച്ച് അവ എന്റെ ആണടയാളത്തേ പൂർണ്ണതയിൽ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. ജെട്ടിക്കുള്ളിലേ തടവറയിൽ നിന്നും പുറത്തുകടക്കാനുള്ള അവന്റെ വെപ്രാളം എനിക്ക് അസ്വസ്ഥത ഉളവാക്കുകയാണ്. അതുകൊണ്ട് കൂടുതൽ വർണ്ണിക്കാൻ ഇപ്പോൾ കഴിയുന്നില്ല. മാഡം തിരിഞ്ഞ് എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഓരോന്ന് ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. ആ കൃഷ്ണമണികളുടെ തീക്ഷ്ണത എന്റെ ദൈര്യം ചോർത്തുന്നതായി തോന്നിയെങ്കിലും ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ മറുപടി പറഞ്ഞു. നല്ല ചിരിയൊക്കെയാണല്ലോ എന്നുള്ള മാഡത്തിന്റെ കമന്റിൽ

എനിക്ക് ഉള്ളിൽ വളരെയധികം സന്തോഷം തോന്നിയെങ്കിലും മറുപടിയായി ഞാൻ ഒരു ചിരി തന്നെ സമ്മാനിച്ചു. പിന്നെ ഒഫിഷ്യൽ കാര്യത്തിലേക്കായി സംസാരം. എന്റെ ജോലി എന്താണെന്നുള്ളത് ചോദിച്ചറിഞ്ഞ ശേഷം എനിക്ക് മാഡത്തിന്റെ കൂടെതന്നെ ക്യബിനിൽ ഒരു ചെയറും ടേബിളും സെറ്റ് ചെയ്തു തരാമെന്ന് പറഞ്ഞു. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ മാഡത്തിന്റെ അസ്സിസ്റ്റന്റ് ജോലി ചെയ്യിക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പാണെന്ന് ചുരുക്കം. ലെറ്റർ ടൈപ്പിംഗും, ഫയൽ സോർട്ടിംഗും, ഫയലുകൾ ഓഫീസിൽ സ്റ്റാഫിനേ ഏൽപ്പിക്കുന്നതും തുടങ്ങി ആ ക്യബിൻ റിലേറ്റഡായിട്ടുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഇനി എന്റെ തലയിലാണെന്ന് സാരം. നാരായണൻ