Chapter Title : ദീപികയുടെ രാത്രികള്‍ പകലുകളും 8 [Smitha] [Climax]

കുഴപ്പം കണ്ണിൽപ്പെട്ടത്.

"കാർത്തി, അത് കണ്ടോ?"

ഇടത് വശത്തെ ജനൽ തുറന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു.
കുര്യാക്കോസിന്റെ ബെഡ് റൂമിലേക്കാണ് ആ ജനൽ തുറന്നത്.

"അയാള് കിടക്കുന്ന കണ്ടോ?"

ഞാൻ നോക്കി. ജനൽ തുറന്നിട്ട് അയാൾ കുടക്കുന്നു. കയ്യിൽ വിടർത്തിപ്പിടിച്ച മാസികയോ പത്രമോ അയാൾ വായിക്കുന്നു.

"കുഴപ്പമില്ല..."

ഞാൻ ചിരിച്ചു.

"എന്നാ ചിരിക്കൂന്നേ?"

"പരിപാടിക്കെടേൽ നല്ല റ്റെമ്പറിൽ വരുമ്പോൾ, ഹാ ഹോ അമ്മെ എന്നൊക്കെ നീ ഉറക്കെ പറയില്ലേ? അതൊക്കെ അയാള് കേക്കും..."
ഞാൻ അവളുടെ ചന്തിയിൽ അമർത്തി ഒന്ന് ഞെക്കി.

"ശ്യേ, കയ്യെട് കാർത്തി, എടാ അയാള് കാണൂന്നെ!"

ഞാൻ പതിയെ കയ്യെടുത്തു.

"എടീ, അയാളിന് നിന്നെ എന്നാ നോട്ടമാ നോക്കിയത്! നീ അറിഞ്ഞാരുന്നോ?"

"പിന്നെ..."

കിടക്കവിരി നേരെയാക്കിക്കൊണ്ട് ദീപിക പറഞ്ഞു.

"അതൊക്കെ നോക്കലല്ലേ എൻ്റെ പണി! ഞാൻ നോക്കീല്ലേൽ എന്നാ? നീ നോക്കുന്നില്ലേ? ഇങ്ങനെയൊരു സാധനം!"

"അതല്ലെടീ പോത്തേ!"

എന്റെ കൈ വീണ്ടും അവളുടെ ചന്തിയിലേക്ക് നീണ്ടു. ഇത്തവണ അവളൊഴിഞ്ഞു മാറി.

"അയാള് നിന്നെ ശരിക്കും നോക്കി. നീ അറിഞ്ഞില്ലന്നൊന്നും പറയണ്ട!"

"അറിഞ്ഞില്ലാന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ!"

"പാവം!"

ഞാൻ സഹതാപം ധ്വനിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

"കെട്ട്യോളും ഇല്ല ...കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ നടന്നിട്ടു കൊറേ ആയിക്കാണും...നിന്നെപ്പോലെ ഒരു അഡാറ് ചരക്കൊക്കെ മുമ്പി വന്നാ അയാളെങ്ങനെ നോക്കാതിരിക്കും?"

"പോടാ പന്നേ!"

ദീപിക എനിക്ക് കണ്ണുകൾ തരാതെ പറഞ്ഞു.

അതിപ്പിന്നെ ഞാനും ദീപികയും ബിസിയായി. ഇടയ്ക്കൊക്കെ അയാളെ കണ്ടു. കണ്ടപ്പോഴൊക്കെ  അയാൾ എപ്പോഴത്തെയും പോലെ നല്ല സൗഹാർദ്ദത്തിലായിരുന്നു.

ഒരു ഒഴിവ് ദിവസം ഞാനും ദീപികയും  ഡ്രൈവ് വേയിൽ ബ്രിക്സ് പാകിയപ്പോൾ