Chapter Title : ദീപ്തസ്‌മരണകൾ [സൗമ്യ സാം]

എന്താ പറ്റിയേ?”

“എനിക്ക് വേദനിച്ചിട്ട് വയ്യ ദുഷ്ടാ..”

“അമർത്താൻ പറഞ്ഞില്ലേ.. ഞാൻ..”

“മൊത്തം അമർത്താനല്ലേ പറഞ്ഞത് ! കണ്ണിൽ പിടിച്ചാണോ അമർത്തുന്നത്?”

“അയ്യോ.. ഞാൻ..”, ഞാൻ കൈ നീട്ടി അവളുടെ മുലയുടെ മുകളിലൂടെ തടവി. “ദീപ്തീ, സോറി.. ഞാൻ.. സോറി..”

അവൾ എൻ്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ എണീറ്റ് നിന്നപ്പോൾ ഞാനും എണീറ്റ് നിന്നു. ഫ്ലോറിൽ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ ലൈറ്റ് ഓഫായിരുന്ന ഒരു മൂലയിലേയ്ക്ക് എൻ്റെ കൈ പിടിച്ച് നടന്നു. എന്നെ ഭിത്തിയിലേയ്ക്ക് ചേർത്ത് നിർത്തിയിട്ട് അവൾ എൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ വായിലാക്കി. എൻ്റെ കീഴ്ച്ചുണ്ടിനെ അവൾ മൃദുവായി കടിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ എൻ്റെ തുടയിലും വയറിലും ഒക്കെ ഓടി നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം ഞാൻ മറ്റൊരു ലോകത്തേയ്ക്ക് പോയി. പെട്ടന്ന് അവളുടെ പല്ല് എൻ്റെ കീഴ്ച്ചുണ്ടിൽ താണിറങ്ങി. അവളുടെ കൈകൾ എൻ്റെ വൃഷണങ്ങൾക്ക് മുകളിൽ വന്ന് പതിക്കുകയും ചെയ്തു.എൻ്റെ പ്രാണൻ പോകുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. അവളെ തള്ളിമാറ്റാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അവൾ എന്നെ ഒന്നുകൂടി അമർത്തി പിടിച്ച് എന്നിലേയ്ക്ക് പിന്നെയും ചേർന്ന് നിന്നു. എത്ര സമയം അങ്ങനെ നിന്നെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. അവൾ അകന്ന് മാറിയപ്പോൾ ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി. അവൾ എൻ്റെ കവിളുകളിൽ കൈകൾ അമർത്തി.

“എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചതിന്”

അവൾ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ എൻ്റെ പാൻ്റിനുള്ളിൽ നിന്ന് ലിംഗം ചാടിയെണീറ്റു. വല്ലാത്തൊരു ഫീലിങ്ങായിരുന്നു അത്. ഞാൻ അവളുടെ മുലയിൽ കൈ വച്ചു. മുലക്കണ്ണിനെ തലോടിക്കൊണ്ട് അവളോട് ചോദിച്ചു,

'ദീപ്തീ, ഞാനിവൾക്ക് ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തോട്ടേ?”

അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നാണിച്ച പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. അവൾ മുഖം താശ്ത്തിക്കൊണ്ട് തലയാട്ടി. ഞാൻ അവളുടെ ടോപ്പിനു മുകളിലൂടെ അവളുടെ മുലക്കണ്ണിൽ ചുംബിച്ചു. അവൾ എൻ്റെ തല അവളുടെ മുലയിലേയ്ക്ക് അമർത്തി.

“എനിക്ക് പോകാൻ ആയി. ഇനി പിന്നെ..”, എന്നെ തള്ളിമാറ്റിയിട്ട്