Chapter Title : ദീപ്തസ്‌മരണകൾ [സൗമ്യ സാം]

എന്ന്.

അവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് ഒന്ന് പാളി നോക്കിയിട്ട് ഞാൻ അവളുടെ മുലക്കണ്ണിൽ പിടിച്ച് അമർത്തി. അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടിയെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ഞാൻ അല്പം കൂടി അമർത്തി. അവളുടെ കണ്ണ് നിറയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ആണ് എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടല്ലോന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയത്. ഞാൻ വേഗം കൈ എടുത്തു. അവൾ കസേരയിലേയ്ക്ക് ചാരി ഇരുന്നു. എൻ്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കിയതേ ഇല്ല. വർക്ക് തീർത്ത് ഞാനും പവിത്രയും എണീറ്റപ്പോളും ദീപ്തി അനങ്ങിയില്ല.

“ശരി, ഞാൻ പോട്ടേ.. നാളെ കാണാം..”, പവിത്ര ബാഗും എടുത്ത് നടന്നു. അവൾ പോയ ഉടനേ ദീപ്തി എൻ്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയെ ദേഷ്യമായിരുന്നു.

“ദീപ്തീ.. എന്താ.. എന്താ പറ്റിയേ?”

“എനിക്ക് വേദനിച്ചിട്ട് വയ്യ ദുഷ്ടാ..”

“അമർത്താൻ പറഞ്ഞില്ലേ.. ഞാൻ..”

“മൊത്തം അമർത്താനല്ലേ പറഞ്ഞത് ! കണ്ണിൽ പിടിച്ചാണോ അമർത്തുന്നത്?”

“അയ്യോ.. ഞാൻ..”, ഞാൻ കൈ നീട്ടി അവളുടെ മുലയുടെ മുകളിലൂടെ തടവി. “ദീപ്തീ, സോറി.. ഞാൻ.. സോറി..”

അവൾ എൻ്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ എണീറ്റ് നിന്നപ്പോൾ ഞാനും എണീറ്റ് നിന്നു. ഫ്ലോറിൽ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ ലൈറ്റ് ഓഫായിരുന്ന ഒരു മൂലയിലേയ്ക്ക് എൻ്റെ കൈ പിടിച്ച് നടന്നു. എന്നെ ഭിത്തിയിലേയ്ക്ക് ചേർത്ത് നിർത്തിയിട്ട് അവൾ എൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ വായിലാക്കി. എൻ്റെ കീഴ്ച്ചുണ്ടിനെ അവൾ മൃദുവായി കടിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ എൻ്റെ തുടയിലും വയറിലും ഒക്കെ ഓടി നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം ഞാൻ മറ്റൊരു ലോകത്തേയ്ക്ക് പോയി. പെട്ടന്ന് അവളുടെ പല്ല് എൻ്റെ കീഴ്ച്ചുണ്ടിൽ താണിറങ്ങി. അവളുടെ കൈകൾ എൻ്റെ വൃഷണങ്ങൾക്ക്