Chapter Title : ദീപ്തസ്മരണകൾ [സൗമ്യ സാം]
കണ്ടാലും ആര് എന്ത് പറയാൻ ! ഈ പബ്ലിക്ക് പാർക്കിലിരുന്ന് നമ്മളെന്തൊക്കെ ചെയ്തു ! ആരേലും വല്ലതും പറഞ്ഞോ?”
“പക്ഷേ ഞാൻ പ്രെഗ്നൻ്റ് ആയാലോ?”
“ആയാൽ ഞാൻ കെട്ടും”
“ആയില്ലേൽ അപ്പോ കെട്ടില്ലേ?”
“നഹീം”
“ദുഷ്ടൻ”
“ഞാൻ നിന്നെ പിഴപ്പിച്ച് ഉപേക്ഷിക്കും”
“ഞാൻ പോവില്ല”
“ഞാൻ വിടുകയുമില്ല”
“തിന്നും ഞാൻ”
“നിന്നെയും”
“ഐ ലവ് യു.. വരുൺ..”
“ഐ ലവ് യു ദീപ്തി.., നാളെ വാ, സ്റ്റോപ്പിൽ ബസ്സിറങ്ങി എന്നെ വിളിച്ചാൽ മതി..”
“വരണോ?”
“വേണം..”
“ഉം”
ഒരു മണിക്കൂറോളം പാർക്കിൽ ചെലവഴിച്ചിട്ടാണ് ഞങ്ങൾ തിരിച്ച് പോയത്.
രാത്രി മുഴുവൻ എങ്ങനെ കഴിച്ചുകൂട്ടി എന്ന് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റില്ല. ദീപ്തിയുടെ ശരീരമല്ലാതെ ഒന്നും മനസ്സിൽ ഇല്ലായിരുന്നു. രാത്രി കിടന്ന് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മെസ്സേജ് വന്നു. ഉറങ്ങിയോ എന്നും ചോദിച്ച്. ഇല്ലെന്ന് മറുപടി അയച്ചപ്പോൾ അവൾ തിരിച്ച് വിളിച്ചു.
“ഹലോ ! എന്താ ഈ പാതിരാത്രിയിൽ?”
“ചുമ്മാ..”
“നാളെ വരില്ലേ?”
“വരണോ?”
“വാ ദീപ്തീ, എന്നെ ഇങ്ങനെ വിഷമിപ്പിക്കാതെ”
“വന്നാലോ?”
“നിന്നെ ഞാൻ കടിച്ച് തിന്നും”
“അയ്യടാ..”
“എനിക്ക് നിന്നെ എന്തൊക്കെയോ ചെയ്യാൻ തോന്നുന്നുണ്ട്”
“എന്ത് ചെയ്യാൻ?”
“ഉമ്മവയ്ക്കാനും കടിക്കാനും ഒക്കെ”
“എവിടെ?”
“നിൻ്റെ നെഞ്ചിലെ കുഞ്ഞുദീപ്തികളെ.. പിന്നെ..”
“പിന്നെ?”
“നിൻ്റെ കാലിനിടയിലെ ദീപ്തിക്കുട്ടിയെ”
“അയ്യേ.. ഛീ..”
“എന്താ?”
“അവിടെയൊക്കെ കടിക്കാനോ!”
“അതെന്താ കടിച്ചാൽ?”
“ഇറ്റ് ഈസ് ഡേർട്ടി”
“ഓ, അത്ര ഡേർട്ടി ആണേൽ നമ്മൾക്ക് ഒന്ന് കഴുകിയെടുക്കാം”
“കഴുകുന്നകാര്യമൊന്നും അല്ല, അവിടെ ഒക്കെ എങ്ങനെയാ കടിക്കാൻ പറ്റുക !”
“മേബീ നിന്നെ ഞാൻ ഒരു മേശയിൽ ഇരുത്തി കസേരയിൽ ഇരുന്നിട്ട് നിൻ്റെ കാലകത്തി വച്ച്..”
“ചീ ചീ.. എങ്ങനെ കടിക്കുമെന്നല്ല ഞാൻ ചോദിച്ചത്.. “
“പിന്നെ?”
“ഒന്നുമില്ല. അവിടെയൊക്കെ ആരെങ്കിലും വായ കൊണ്ടുപോകുമോ?”
“പിന്നില്ലാതെ?”
“എനിക്ക് വേണ്ട”
“പിന്നെ ഞാനെന്താ ചെയ്യണ്ടേ?”
“എനിക്ക് വരുണിൻ്റെ
💬 Comments
View all comments