Chapter Title : ദീപ്തസ്‌മരണകൾ [സൗമ്യ സാം]
ഞാൻ വീണ്ടും ടെൻഷനിലായി. ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് അവളെ അല്പം മുന്നോട്ട് നീക്കി നിർത്തി. അവൾ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ വന്നെങ്കിലും ഞാൻ പിന്നോട്ട് മാറിക്കളഞ്ഞു. ഞാൻ മുറിയിലേയ്ക്ക് കയറി. അവളും അകത്തേയ്ക്ക് വന്നു. പിന്നെ കസേരയിൽ ഇരുന്ന് കരയാൻ തുടങ്ങി.ഞാൻ അവസാനം അലിഞ്ഞു. ഞാൻ പോയി അവളുടെ അരികിൽ നിന്നു.
“ദീപ്തീ, എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കരയുന്നതെന്നെങ്കിലും പറ..”
“ഞാൻ.. എനിക്ക് പേടിയാ..”
“എന്നെയല്ലേ, മനസ്സിലായി. അതിനല്ലേ പൊക്കോളാൻ പറഞ്ഞത്. ദാ വാതിലും തുറന്നാ കിടക്കുന്നത്..”
“അല്ല, വരുൺ.. അങ്ങനെയല്ല..”, അവൾ എൻ്റെ അരയിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഒന്നുകൂടി കരഞ്ഞു.
“പിന്നെ?”
“ഇന്നലെ വരുണുമായി സംസാരിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ..”
“ഉം”
“ഞാൻ ഒരു പോൺ വീഡിയോ കണ്ടുനോക്കി”
“ബെസ്റ്റ്”
“അതിൽ.. അവർ.. എന്തൊക്കെയോ ചെയ്തു. എനിക്ക് കുറച്ച് അറപ്പും വന്നു.. പിന്നെ”
“പിന്നെ?”
“അവർ ചെയ്തപ്പോ, അവൾക്ക് വേദന ആയിരുന്നെന്ന് തോന്നുന്നു”
“ചാൻസുണ്ട്”
“എൻ്റെ അത്.. ഒരു വിരലല്ലേ പോകുന്നുള്ളു.. എനിക്ക് പേടിയാ”
“വേദനിക്കുമോന്നോ?”
“ഉം”
“ഓകെ.. പേടിക്കണ്ട, ഞാനൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ല”
“ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ ചെയ്യാന്ന്”
“അതേ”
“അപ്പോ വരുണിന് വിഷമമാവില്ലേ?”
“ആകും. ഇപ്പോ ആയതിൽ കൂടുതലൊന്നും ആവാനില്ലല്ലോ”
“അയ്യോ.. അങ്ങനെ പറയല്ലേ”
“സീ ദീപ്തീ, നിനക്ക് വേണ്ടാത്തതൊന്നും നീ ചെയ്യണ്ട.. ഞാനൊന്നും പറയുന്നും ഇല്ല.. ലഞ്ചിന് എന്താ വേണ്ടത്? അതോ തിരിച്ച് പോകുകയാണോ?”
അവൾ എന്നെ ഒന്നുകൂടി ഇറുക്കി പിടിച്ചു. അവളുടെ കരച്ചിൽ വീണ്ടും ശക്തമായി. എനിക്ക് മടുപ്പും ആയി. ഞാൻ അവളുടെ കൈ വിടീച്ച് പിന്നിലേയ്ക്ക് മാറി.
“കരച്ചിൽ മതിയാക്ക് പെണ്ണേ..” അവൾ എൻ്റെ മുഖത്ത് നോക്കി, പിന്നെ
💬 Comments
View all comments