Chapter Title : ദീപ്തി പരിണയം [അജിത് കൃഷ്ണ]

എന്ന് ആയി അവരുടെ മുൻപോട്ട് ഉള്ള ജീവിതം. കിരൺ വീട്ടിലേക്കു വന്നു കയറിയപ്പോൾ ആണ് അവൾ കണ്ണ് തുറന്നത്. വാതിൽക്കൽ കുത്തി ഇരുന്നു ഉറങ്ങി പോയി.

ദീപ്തി :ഏട്ടാ ഓഹ്ഹ് ഞാൻ ഉറങ്ങി പോയി. ജോലി വേറെ എന്തെകിലും റെഡി ആയോ.

കിരൺ :ഹേയ് !!!ജോലി പിറകെ പോയാൽ ഉള്ള കൂലി പണി കൂടെ ശെരി ആയി നടക്കില്ല അത് ഉറപ്പ് ആണ്.

ദീപ്തി :എനിക്ക് കുറെ ഫ്രണ്ട്‌സ് ഉണ്ട് ഇവിടെ പക്ഷേ കോൺടാക്ട് ഒന്നും ഇല്ല ആരുടെയും. സ്കൂൾ ടൈം ഞാൻ ഇവിടെ ആയിരുന്നു. അച്ഛന് ഇവിടെ ആയിരുന്നു ജോലി മാറ്റം കിട്ടി വന്നത്. ഇവിടെ അടുത്ത് ആണ് ഏട്ടാ ഞാൻ 7മുതൽ പഠിച്ചത്.

കിരൺ :അപ്പോൾ പഴയ സ്ഥലങ്ങൾ ഒക്കെ വീണ്ടും കാണൻ പറ്റി ഇല്ലേ ഞാൻ കാരണം.

ദീപ്തി :എന്തെ ഞാൻ മാത്രം അല്ലല്ലോ ഒരുമിച്ചു അല്ലേ.

കിരൺ :നിനക്ക് എന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി പോന്നത് മണ്ടത്തരം ആയി തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ !

ദീപ്തി :തുടങ്ങി ഇതിപ്പോൾ എത്രാമത്തെ തവണ ആണ് ചോദിക്കുന്നത്. അങ്ങനെ ഒന്നും എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല.

കിരൺ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തെറിച്ചു കിടന്ന മുടി പിറകിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ച് പറഞ്ഞു.

കിരൺ :നിന്റെ മുടി കാണാൻ നല്ല ചന്തം ആണ്.

ദീപ്തി :ഉം മനസ്സിൽ ആയി അതെ ഇപ്പോൾ അവസ്ഥയിൽ അറിയാല്ലോ ഒരാൾ കൂടെ നമ്മുടെ കൂടെ വന്നാൽ ഉള്ള അവസ്ഥ. ആദ്യം നമുക്ക് രണ്ട് കാലിൽ നിന്ന് ഒരു ജോലി ഒക്കെ റെഡി ആയിട്ട് പൊരെ.

കിരൺ :മതി പക്ഷേ ഒരു ഉമ്മ തെരാൻ പാടില്ല എന്നൊന്നും ഇല്ലല്ലോ.

ദീപ്തി :അതില്ല..

അപ്പോഴേക്കും അവൻ ദീപ്തിയുടെ ചുണ്ട് കടിച്ചു വലിച്ചു. അവളുടെ മുഖം മുഴുവൻ അവൻ മാറി മാറി ഉമ്മ വെച്ചു. അങ്ങനെ അവരുടെ ജീവിതം ഒരു വിധത്തിൽ മുൻപോട്ടു പോയി. സത്യത്തിൽ കഷ്ടത എന്താണ് എന്ന് ദീപ്തി അപ്പോൾ ആണ് മനസ്സിൽ ആക്കി തുടങ്ങിയത്. പക്ഷേ എല്ലാം അവൾ സഹിച്ചു കിരണുമായ് നല്ലൊരു ജീവിതം സ്വപ്നം കണ്ടു അവൾ ഓരോ