Chapter Title : ദീപ്തി പരിണയം [അജിത് കൃഷ്ണ]

ദിവസവും തെള്ളി നീക്കി. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ജോലി ചെയ്തു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ കാര്യങ്ങൾ അറിയാവുന്ന മുതലാളി അവനു കൂടുതൽ പൈസ നൽകി . അന്ന് ദീപ്തിയെ കൊണ്ട് അവൻ ബീച്ചിൽ പോകുവാൻ തീരുമാനിച്ചു. വീട്ടിൽ എത്തി ദീപ്തിയെ കൊണ്ട് ബീച്ചിൽ പോയി അടിച്ചു പൊളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവൾക്ക് കൊടുക്കാൻ അവനു കഴിയുന്നത് ഇതുപോലെ ഉള്ള സന്തോഷങ്ങൾ ആണ്. അത് കൊണ്ട് അവൻ അവളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ബീച്ചിൽ പോകാൻ റെഡി ആയി. അവർ ഒരുമിച്ച് ബീച്ചിൽ പോയി സന്തോഷത്തിന്റെ നിമിഷങ്ങൾ ആയിരുന്നു അത്. പെട്ടന്ന് ഒരു സ്ത്രീ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

അപരിചിത :ദീപ്തി അല്ലേ !!!

ദീപ്തി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവരുടെ മുഖം നല്ല പോലെ കണ്ട് മറയുന്നു.

അപരിചിത :എന്നെ ഓർമ്മ ഉണ്ടോ !?

ദീപ്തി :സോഫിയ മാം "!

സോഫിയ :അതെ എന്നേ ഓർമ്മ ഉണ്ടോ !

ദീപ്തി :പിന്നെ മറക്കാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുമോ.

കിരൺ :ആരാ ദീപ്തി !

ദീപ്തി :ഇവിടെ +12 കലോത്സവത്തിന് പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ കാല് ഉളുക്കി വീണു. അതും സ്റ്റേജിൽ കയറും മുൻപ്. അന്ന് മാം ആയിരുന്നു ജഡ്ജ് ആയി മാർക്ക് ഇടാൻ വന്നത്. സത്യത്തിൽ എനിക്ക് പിന്നെ ചെയ്യാൻ നല്ല വേദന ഉണ്ടായിരുന്നു . മേഡം അന്ന് നേരിട്ട് വന്നു എന്നേ കുറെ മോട്ടിവ് ചെയ്തു എന്നിട്ട് എന്റെ ചെസ്സ് നമ്പർ വെട്ടി അവസാനം ആക്കി. അന്ന് പക്ഷേ മേടം ഇല്ലായിരുന്നു എങ്കിൽ ഒന്നാം സ്ഥാനം കിട്ടില്ലായിരുന്നു.

സോഫിയ :ഓഹ്ഹ്ഹ് അതൊക്കെ നിമിത്തം ആണ് മോളെ. ഞാൻ നിങ്ങൾ റോഡിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. പിന്നെ അന്ന് മോള് എന്റെ അടുത്ത് വന്നു കുറെ സംസാരിച്ചു കരഞ്ഞില്ലേ അതാണ് പെട്ടന്ന് ഓർമ്മ വന്നത്...

ദീപ്തി :എന്നാലും എന്നേ ഇപ്പോഴും ഓർത്തിരിക്കുന്നു അല്ലേ.

സോഫിയ :ചിലരെ അങ്ങനെ പെട്ടന്ന് മറക്കാൻ പറ്റില്ല, അല്ല ഇതാര് ഹസ്ബൻഡ് ആണോ.

ദീപ്തി :അതെ

സോഫിയ :പിന്നെ വേറേ ആരും ഇല്ലേ നിങ്ങൾ മാത്രമേ ഉള്ളോ.

അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ദീപ്തി