Chapter Title : ദീപ്തി പരിണയം [അജിത് കൃഷ്ണ]

തന്നെ സോഫിയയ്ക്ക് കാര്യം മനസ്സിൽ ആയി. നല്ല ഒന്നാന്തരം കളി തന്നെ ആണ് ദീപ്തിയ്ക്ക് അവറാച്ചൻ സമ്മാനിച്ചത് എന്ന്. അവൾ കവച്ചു കവച് ആണ് ടോയ്‌ലെറ്റിലേക്ക് പോയത്. തിരികെ വന്നപ്പോൾ വേദന പോകുവാൻ ഒരു വാസ്‌ലിൻ അവൾക്കു കൊടുത്തു പിന്നെ അവറാച്ചന്റെ വിത്ത് ഉള്ളിൽ മുളയ്ക്കാത്ത വിധം ഗുളികയും. ദീപ്തി അത് കഴിച്ചു.

സോഫിയ :പേടിക്കണ്ട മോള് റസ്റ്റ്‌ എടുക്ക്, എഴുന്നേറ്റു കഴിഞ്ഞു ഞാൻ വീട്ടിൽ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യാം.

അവളെ ബെഡ്‌റൂമിൽ വിശ്രമിക്കാൻ വിട്ട് ഡോർ മെല്ലെ ചാരി കൊണ്ട് സോഫിയ അവറാച്ചന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അയാൾ അവിടെ ഇരുന്നു സിഗരറ്റ് പുകയ്ക്കുക ആയിരുന്നു.

സോഫിയ :എന്നാലും എന്റെ ഇച്ചായ ഇത് വല്ലാത്ത ഒരു ചെയ്ത് ആയി പോയി. അതൊരു കൊച്ചു പെണ്ണ് അല്ലേ.

അവറാച്ചൻ :പിന്നെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു കെട്ടിയോന്റെ കൂടെ പൊറുക്കുന്ന അവൾ ആണോ കൊച്ചു പെണ്ണ്.

സോഫിയ :അതെ ഒളിച്ചോടി പോന്ന പെണ്ണ് ആണ് അല്ലാതെ വീട്ടുകാർ അറിഞ്ഞു കല്യാണം നടത്തി കൊടുത്തത് അല്ല. സത്യം പറയാല്ലോ ഇപ്പോൾ അതിനു കൂടി പോയാൽ ഒരു 19, 20കാണും.

അവറാച്ചൻ :മതിയല്ലോ, നല്ല ഒന്നാന്തരം ചരക്ക് സാധനം അല്ലേ പെണ്ണ്

സോഫിയ :ആദ്യത്തെ കളി അല്ലേ ഒരു മയത്തിന് മതിയായിരുന്നു.

അവറാച്ചൻ :നിനക്ക് അറിയാല്ലോ ഇങ്ങനെ ഉള്ള പൂറികളെ കണ്ടാൽ എനിക്ക് കുണ്ണ തരിക്കും പിന്നെ കണ്ട് അന്ന് മുതൽ തുടങ്ങിയ ആഗ്രഹം ആണ് കുറച്ചു മുൻപ് ഒഴുക്കി തീർത്തത്.

സോഫിയ :ഉം ആ ഗുളിക കൊടുക്കാൻ മറന്നിരുന്നു എങ്കിൽ ഒഴുക്കിയത് എല്ലാം ചേർന്ന് പെണ്ണിന്റെ വയർ വീർത്തേനെ. അഭിനയിക്കാൻ വന്ന നായികയുടെ പേറും എടുക്കാമായിരുന്നു.

അവറാച്ചൻ :അല്ല നീ ഗുളിക കൊടുത്തില്ലേ.

സോഫിയ :ആ കൊടുത്തു കൊടുത്തു.

അവറാച്ചൻ :ആഹ്ഹ്ഹ് നന്നായി അല്ലെങ്കിൽ ഈ അൻപതാം വയസ്സിൽ അച്ഛനാകാൻ എനിക്ക് വയ്യ.

സോഫിയ :കൊള്ളാം കൊള്ളാം നല്ല ആഗ്രഹം.

ഏകദേശം മൂന്നു നാലു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു ദീപ്തി ഉണർന്നു. പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി അവിടെ ടീവി കണ്ടു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് സോഫിയ മേഡം. പുറത്ത് ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന്