Chapter Title : ദീപ്തി പരിണയം [അജിത് കൃഷ്ണ]

സംസാരിക്കുക ആണ് അവറാച്ചൻ. ദീപ്തിയുടെ വേദന നന്നേ കുറഞ്ഞു.

ദീപ്തി :മേഡം !!!!

സോഫിയ പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

സോഫിയ :അല്ല എഴുന്നേറ്റോ.

ദീപ്തി :ആഹ്

സോഫിയ :എങ്ങനെ ഉണ്ട് കുഴപ്പം വല്ലതും ഉണ്ടോ.

ദീപ്തി :ചെറിയ ഒരു വേദന.

സോഫിയ :അത് ആദ്യം ആയിട്ട് ആയത് കൊണ്ട് ആണ് മോളെ പേടിക്കണ്ട. അത് മാറിക്കോളും.

ദീപ്തി സോഫയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു അവിടെ വന്നിരുന്നു.

സോഫിയ :മോള് ആഹാരം കഴിക്കണ്ടേ.

ദീപ്തി :മേഡം എനിക്ക് പേടി ആകുന്നു.

സോഫിയ :എന്തിന് !!?

അവൾ വയറിൽ തടവി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

ദീപ്തി :ഉള്ളിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ആകുമോ?

സോഫിയ :ഇല്ല മോളെ ടാബ്ലറ്റ് കഴിച്ചല്ലോ.

ദീപ്തി :അത് ചെയ്യുന്നതിന് മുൻപ് ആണോ അത് കഴിഞ്ഞു ആണോ കഴിക്കേണ്ടത്.

സോഫിയ :അത് എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും കഴിക്കാം മോളെ. ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു 72 മണിക്കൂർ ടൈം ഉണ്ട് അതിനുള്ളിൽ കഴിച്ചാൽ മതി ഉള്ളിൽ പ്രശ്നം ആകില്ല.

ദീപ്തി :ഉം.

സോഫിയ :അതൊന്നും ആലോചിച്ചു പേടിക്കണ്ട കേട്ടോ. വാ ആഹാരം കഴിക്കാം.

ദീപ്തിയെ കൂട്ടി സോഫിയ ആഹാരം കഴിച്ചു. പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ അവറാച്ചനെ കണ്ടു. അവൾക്കു അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ ഒരു മടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് അയാൾക്ക് മനസ്സിൽ ആയി. അയാൾ മുന്നോട്ടു വന്നു അവളുടെ തോളിൽ കൈ ഇട്ടു.

അവറാച്ചൻ :മനസ്സിൽ ആയി എന്നേ ഫേസ് ചെയ്യാൻ ഒരു വല്ലാതെ അല്ലേ. കുഴപ്പമില്ല ആദ്യം ആയിട്ട് ആയത് കൊണ്ട് ആണ്. എല്ലാം ശെരി ആകും ഇപ്പോൾ മോള് വീട്ടിൽ പോയിട്ട് വാ പിന്നെ നാളെ വരണ്ട അടുത്ത ദിവസം മതി. സോഫിയ അവളെയും കൂട്ടി തിരിച്ചു പോയി. വീട്ടിൽ ചെന്ന് കഴിഞ്ഞു മനസ്സിൽ അവൾ വല്ലാത്ത ഒരു അവസ്ഥ ആയിരുന്നു. കിരണിനോട് താൻ കാണിച്ചത് തെറ്റ് ആണെന്ന് ഉള്ള ബോധം ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അപ്പോഴത്തെ ഒരു നിമിഷത്തിൽ അങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്തു പോയി. ഇനി അത് വേണ്ട എന്ന് വെച്ചാൽ എന്താകും സംഭവിക്കുക അവളുടെ മനസ്സിൽ ആകെ വേവലാതി ആയി. എല്ലാം അവനു