Chapter Title : ദീപ്തി പരിണയം [അജിത് കൃഷ്ണ]

പറ്റുമോ അഡ്വാൻസ് വാങ്ങിയും പോയി അത് ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു പോയി. ഭർത്താവ് അറിഞ്ഞാൽ താൻ അവറാച്ചന്റെ കൂടെ കിടന്ന കാര്യവും അറിയും. അവളുടെ കൈ കാലുകൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

അവറാച്ചൻ :എന്നാൽ പിന്നെ ഞാൻ ഐസക്കിനെ വിളിച്ചു ഓക്കേ പറഞ്ഞേക്കാം അല്ലെ.

ദീപ്തി തല ഉയർത്തി അവറാച്ചനെ നോക്കി കണ്ണീർ ഒഴുക്കി.

ദീപ്തി :സാർ പ്ലീസ് !!!!

അവറാച്ചൻ :മോള് കരയല്ലേ ഒരിക്കലും ചതിക്കാൻ വേണ്ടി എന്ന് കരുതരുത്. ഇതൊക്കെ ഒരു അഡ്ജസ്റ്റ് മെന്റ് അത്ര തന്നെ. മോൾക്ക് പണവും സുഖവും കിട്ടും. ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ അവസ്ഥയിൽ കുഞ്ഞു വേണ്ട എന്നല്ലേ. അത് കൊണ്ട് മോളെ മോൾടെ ഭർത്താവ് വേണ്ട പോലെ ചെയ്യുന്നില്ല അത് എനിക്ക് മനസ്സിൽ ആയി.

ദീപ്തി :ഞങ്ങൾ എല്ലാം ഒന്ന് നേരെ ആയിട്ട് മതി എന്നായിരുന്നു.

അവറാച്ചൻ :പ്രശ്നം എല്ലാം തീർത്തു ആണെങ്കിൽ പിന്നെ പ്രശ്നങ്ങൾ തീർക്കുവാനെ സമയം കാണു.

ദീപ്തി :ഉം..

അവറാച്ചൻ :എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു അന്നത്തെ അനുഭവം മോള് ജീവിതത്തിൽ അത് അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ മുൻപ്.

ദീപ്തി ഇല്ല എന്ന് തലയാട്ടി.

അവറാച്ചൻ :ഇനിയും വേണ്ടേ അങ്ങനെ ഒക്കെ.

ദീപ്തി അറിയാതെ വായിൽ അയവിറക്കി.

അവറാച്ചൻ :എനിക്ക് അറിയാം മോള് അത് നല്ല പോലെ ആസ്വദിച്ചു എന്ന്. പക്ഷേ മോൾക്ക് അതിൽ ഒരു ചമ്മൽ അത്ര മാത്രം. പേടിക്കണ്ട എന്നോട് മോള് ഓപ്പൺ ആയി സംസാരിക്കാൻ മടി ഒന്നും കാട്ടേണ്ട.

ദീപ്തി :അപ്പോഴത്തെ ഒരു നിമിഷത്തിൽ എനിക്ക് അങ്ങനെ വഴങ്ങി തരേണ്ടി വന്നു.

അവറാച്ചൻ :ഓഹ്ഹ് പിന്നെയും തുടങ്ങി എന്റെ പൊന്ന്