Chapter Title : ദീപ്തി പരിണയം [അജിത് കൃഷ്ണ]

അറിയേണ്ട കാര്യം ഇല്ല. എനിക്ക് എന്റെ ദീപ്തിയെ പഴയ പടി കിട്ടണം... !

ദീപ്തി :നിനക്ക് എന്താ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചോ കിരൺ. ഒന്നും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ നമ്മളെ സഹായിച്ചവർ ആണ് അവർ. എനിക്ക് അവരെ ചതിക്കാൻ പറ്റില്ല.

കിരൺ :ആരു ആരെയാണ് ചതിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്കും നിനക്കും വ്യക്തമായി അറിയാം.

ദീപ്തി :കള്ള് കുടിച്ചു തോന്നിവാസം വിളിച്ചു പറയുന്നതിന് ഒരു പരിധി ഉണ്ട്.

കിരൺ :പറഞ്ഞാൽ നീ എന്ത് ചെയ്യും.....

ദീപ്തി :ഇത് എന്റെ ഫ്ലാറ്റ് ആണ് ഇവിടെ കിടന്നു ബഹളം വെച്ചാൽ ഞാൻ വിളിച്ചു പോലീസിൽ പറയും....

കിരൺ :ഒഹ്ഹ്ഹ് അപ്പോൾ അങ്ങനെ ആണ് അത്രേ ഉള്ളൂ... ശെരി ആണല്ലോ ഇത് നിന്റെ വീട് അല്ലെ ഞാൻ വെറും തെണ്ടി വലിഞ്ഞു കയറി വന്നവൻ. നിന്റെ അത്രേം ശമ്പളം ഒന്നും ഇല്ല പക്ഷെ..... വേണ്ട നിന്നോട് പറഞ്ഞാൽ അത് ശെരി ആവില്ല. നിനക്ക് നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ ജീവിക്കാം ഞാൻ ഒരു തടസ്സം ആകില്ല...

ദീപ്തി :കിരൺ പ്ലീസ് അണ്ടർ സ്റ്റാൻഡ് മി...

കിരൺ :എന്ത് മനസ്സിൽ ആക്കാൻ. ഞാൻ നിന്നോട് ഒന്നേ ചോദിക്കുന്നുള്ളു നിനക്ക് എന്റെ കൂടെ ഇപ്പോൾ വരാൻ പറ്റുമോ. നമുക്ക് ആ പഴയ വാടക വീട്ടിലേക്കു പോകാം.

ദീപ്തി വല്ലാത്ത അവസ്ഥ ആയിരുന്നു അപ്പോൾ. അവൾക്ക് കിരണിനോട് ഇഷ്ടം ഉണ്ട് എന്നാൽ അവൾ തന്റെ ഭാവി മാത്രം ചിന്തിച്ചു. എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ട് ആണ് താൻ ഈ നിലയിൽ എത്തിയത്. കിരൺ പറഞ്ഞത് ശെരി ആണ് പക്ഷേ അതെല്ലാം കിരൺ കൂടെ ഒരു നല്ല ജീവിതം സ്വപ്നം കണ്ടിട്ട് ആണ്. അവളുടെ മനസ്സിൽ എന്തൊക്കെയോ ചിന്തകൾ മാറി മാറി വന്നു. ഇനിയും ആ വീട്ടിൽ നരകത്തിൽ അത് ഓർക്കാൻ കൂടെ വയ്യ.

കിരൺ :ദീപ്തി... !!!!

ദീപ്തി :ഞാൻ വരില്ല കിരൺ...

കിരൺ :ഉം ശെരി എന്നാൽ ഞാൻ പോകുന്നു. നീ നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ ജീവിക്കു.

ദീപ്തി :കിരൺ പ്ലീസ് എന്താ ഇങ്ങനെ..

കിരൺ :ഞാൻ കേട്ടു നീയും അയാളും റൂമിൽ നിന്ന്