ദീപ്തിയുടെ പരിണയം

Deepthiyude Parinayam | Author : Frk

“ദീപ്തി, ആ വെള്ളം ഒന്ന് ചൂടാക്കിയേ, നല്ല ക്ഷീണം”, അപ്പച്ചന്റെ വിളി കേട്ടു ഞാൻ പാതി മയക്കത്തിൽ നിന്നും എണീറ്റു. എന്റെ പേര് ദീപ്തി ജോർജ്‌, വയസ്സ് 19 . ഞാനും 18 വയസുള്ള എന്റെ അനിയനും അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും അടങ്ങുന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ കൊച്ചു കുടുംബം.

എറണാകുളം കാക്കനാട് ആണ് ഞങ്ങളുടെ കൊച്ചു വീട്.

അപ്പച്ചൻ ഇന്ത്യൻ മെഡിക്കൽസ് എന്ന വല്യ മരുന്ന് കമ്പനിയുടെ ചുരുക്കം ചില ഡ്രൈവർമാരിൽ ഒരാളാണ്. അമ്മച്ചി വീട്ടുജോലിയും.

അപ്പച്ചന്റെ ഒരാളുടെ വരുമാനം മാത്രമാണ് ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന്റെ ഏക ആശ്രയം. മരുന്നു കമ്പനിയുടെ ഡ്രൈവർ ആയത് കൊണ്ടായിരിക്കും +2 കഴിഞ്ഞു അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും എന്നെ ഡി-ഫാർമസി പഠിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചത്. അപ്പച്ചന്റെ ഒരു വല്യ സ്വപ്നമാണ് സ്വന്തമായി ഒരു മെഡിക്കൽ ഷോപ്പ്.

ഒരുപാട് തിരച്ചിലുകൾക് ഒടുവിൽ അപ്പച്ചൻ ബാംഗ്ലൂരിൽ ഉള്ള സി എം ആർ കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസിയിൽ എനിക്ക് അഡ്മിഷൻ റെഡി ആക്കി തന്നു, പക്ഷെ വിചാരിച്ചത് പോലെ ആയിരുനില്ല കാര്യങ്ങൾ. ഒരു വർഷത്തെ കോളേജ് ഫീ, മെസ്സ് ഫീ, എല്ലാം കൂടി 1 ലക്ഷത്തി 30000 രൂപ ആയിരുന്നു.

അപ്പച്ചൻ ബാങ്കിൽ നിന്നും വിദ്യാഭ്യാസ വായ്പ്പ എന്റെ പേരിൽ എടുത്തു. എന്നെ അവിടെ ചേർത്തു. ബന്ധുക്കൾക്ക് എല്ലാം എതിർപ്പായിരുന്നു. ബാംഗ്ലൂർ എന്നാൽ പിഴയാകാൻ പറ്റിയ സ്ഥലം എന്നാണ് അവരുടെ ഒക്കെ വിചാരം.

അങ്ങനെ എന്നെ എല്ലാവരും ചേർന്ന് ബാംഗ്ലൂരിൽ കോളേജിൽ ചേർത്തു. 1 വർഷം കഴിഞ്ഞു. ഒരു മുന്നറിയിപ്പുപോലും ഇല്ലാതെ ആണ് കോളേജ് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ 30000 രൂപ കൂടി കൂട്ടിയത്. ഞാൻ ആണെങ്കിൽ വെക്കേഷന് നാട്ടിൽ വന്നതാണ്. പക്ഷെ 30000 രൂപ ഇല്ലാതെ ഇനി തിരികെ പോകാനും സാധിക്കില്ല.

അപ്പച്ചൻ അമ്മച്ചിയുടെ താലിമാല പണയം വെച്ചിട്ടുള്ള വരവാണ്.

“അപ്പച്ചാ, വെള്ളം ചൂടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. വന്ന് കുളിക്ക്”, ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“ദീപ്തി, നീ നന്നായിട്ട് പഠിക്കണം. അമ്മച്ചിയുടെ ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന പൊന്നാണ് ഇന്ന് മാത്തൻ മുതലാളിയുടെ കടയിൽ പണയം വെച്ചത്”, അപ്പച്ചൻ എണ്ണ തേച്ച് ബാത്‌റൂമിൽ പോകുന്ന വഴി പറഞ്ഞു. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു. എന്റെ വാക്കേഷൻ കഴിഞ്ഞു. ബാംഗ്ളൂരിലേക്കുള്ള 4 മണിയുടെ ഐലൻഡ് ട്രെയിൻ കയറാൻ ഞാൻ കാത്തിരുന്നു.

“മോളെ, നന്നായി പഠിക്കണം. ഇന്നാ, കുടുംബശ്രീയിൽ നിന്നും കടം വാങ്ങിയ പൈസ ആണ്. ഇത് മോൾ കയ്യിൽ വെച്ചോ. ചിലവിനു ഇരിക്കട്ടെ”, എന്ന് പറഞ്ഞു അമ്മ എന്റെ കയ്യിൽ 5000 രൂപ തന്നു. ഞാൻ അമ്മച്ചിയെ കെട്ടി പിടിച്ച് കരഞ്ഞു.

“മോളെ, ബാഗിലുള്ള 30000 രൂപ സൂക്ഷിക്കണം”, അമ്മച്ചി പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അമ്മച്ചിയെ ഒന്നുകൂടി കെട്ടിപിടിച്ചു. അനിയൻ ദീപക്കിനെ കെട്ടിപിടിച്ച് ഉമ്മ കൊടുത്ത് കരഞ്ഞോണ്ട് ഞാൻ ട്രെയിനിൽ കയറി.

സ്ലീപ്പർ ക്‌ളാസ് സീറ്റ്‌ ആണ്. ഞാൻ ഏറ്റവും താഴെ ആണ് കിടക്കുന്നത്. മുകളിൽ ഒരു 35-40 വയസ്സ് പ്രായം വരുന്ന ഒരു പുള്ളികാരനായിരുന്നു. പുള്ളി ഓരോ കൊച്ചു വർത്തമാനം