Chapter Title : ദീപ്തിയുടെ പരിണയം [Frk]

പറഞ്ഞു. എന്നേക്കാൾ ഉത്സാഹം അവൾക്കായിരുന്നു.

“പേടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല, ദീപ്തി. നീ ഇനി രാജകുമാരിയെ പോലെ ജീവിക്കും”

“ലിൻഡ, എനിക്ക് ഒരു 35000 രുപ മതി”.
“നീ പേടിക്കണ്ട, എല്ലാം ശരി ആക്കാം”.

ലിൻഡ ഫോൺ എടുത്തു, “മാസ്റ്റർ ജോൺ സാറിനു വേണ്ടി ഒരാളെ കിട്ടീട്ടുണ്ട്”, എന്ന് പറഞ്ഞു. അവൾ എന്റെ കുറെ ഫോട്ടോസ് എടുത്ത് അയച്ചു കൊടുത്തു.

ഉച്ചക്ക് ഒരു 1 മണി ആയപ്പോൾ ലിൻഡ എന്റെ റൂമിൽ വന്നു. എന്നിട്ട് വൈകീട്ട് റെഡി ആകണം. വൈറ്റ് ഫീൽഡിൽ അവർ കാണാൻ വരും”, എന്നു പറഞ്ഞു.

ഞാൻ 3 മണി ആയപ്പോൾ ഒരു ചുരിദാർ ഇട്ട് ലിൻഡയുടെ കൂടെ പോയി. ലിൻഡ എന്നെ ഒരു മാളിൽ കൊണ്ടുപോയി. എന്നിട്ട് ഒരു തുണി കടയിൽ കയറ്റി ഒരു ടൈറ്റ് പിങ്ക് ടീ-ഷർട്ടും ഒരു ഇറുകിയ ജീൻസും വാങ്ങി.

പിന്നെ ഒരു പിങ്ക് ബ്രാ ആൻഡ് പാന്റീസ് വാങ്ങിയിട്ടു ചുരിദാറും എന്റെ കീറിയ ബ്രാ ഷഡി ഒക്കെ മാറ്റിട്ടു അവൾ തന്നത് ഇടാൻ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അത് പോലെ അനുസരിച്ചു. ഇപ്പോൾ എന്നെ കാണാൻ ഒരു അപ്സരസിനെ പോലെ ഉണ്ട് എന്നു അവൾ പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ അത് കഴിഞ്ഞു കഫെ കോഫീ ഡേയിൽ വെയിറ്റ് ചെയ്തു.

പെട്ടെന്ന് ഒരു കാർ വന്നു. രണ്ടു പേർ പുറത്തിറങ്ങി. ഒരാൾക്കു ഏകദേശം 45 വയസ്സും മറ്റേ ആൾക്ക് 40 ഉം ഉണ്ടാകും.

“ഹലോ ജോൺ, ഹൗ ആർ യൂ”, ലിൻഡ 45-കാരനോട് ചോദിച്ചു. എന്നിട്ട് മറ്റേ ആളോട്, “മാസ്റ്റർ എല്ലാം ഒക്കെ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു”.

ഇനി അയാളുടെ പേര് മാസ്റ്റർ എന്നാണോ, ഞാൻ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു. ലിൻഡയും മാസ്റ്ററും പുറത്തേക്ക് പോയി. ജോൺ എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു.

“ഹായ് ദീപ്തി, കൂടുതൽ ഫോർമാലിറ്റീസ് ഒന്നുമില്ല, ഞാൻ കാര്യം പറയാം. ദീപ്തി വിചാരിക്കും പോലെ ഒരു രാത്രിക്ക് വേണ്ടി അല്ല നമ്മുടെ ഈ ഡീൽ, മറിച്ച് ഒരു വർഷത്തേക്കാണ്. പിന്നെ ഇതിൽ കുറച്ച് റൂൾസ്‌ ആൻഡ് റെഗുലേഷൻസ് ഉണ്ട്. അത് പാലിക്കാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ മാത്രം മുദ്ര പത്രത്തിൽ ഒപ്പ് ഇടാം.”

ഇയാൾ ഇത് എന്ത് മാങ്ങയാണ് ഈ പറയുന്നത്? മുദ്ര പത്രമോ? 1 വർഷമോ? എനിക്ക് ദേഷ്യവും ആകാംഷയും എല്ലാം ഒരുമിച്ചു വന്നു. ബട്ട്‌ പൈസയുടെ കാര്യം ഓർത്തു ഞാൻ അത് പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല.

“ജോൺ സർ, എനിക്ക്